nachtmerries en angsten
Dit is mijn eerste bericht, wat mij best nerveus maakt. Ik ben vanaf mijn jongste leeftijd aangeraakt op manieren waar ik geen toestemming voor had gegeven. Mijn eerste kus en eerste keer zijn allebei gestolen. Dit is gebeurd door "beste vrienden", maar ook wildvreemden. Na jaren isolatie besloot ik uiteindelijk te zoeken naar hulp; ik krijg misschien EMDR therapie toegediend. Ik begon eindelijk over mijn angsten heen te komen en begon weer om te gaan met nieuwe mensen en ging weer naar buiten nu het ook kon met de versoepelingen.
Maar het is weer gebeurd. Ik ben weer begonnen bij 0 en voel me hopeloos en machteloos. Wie kan ik wel vertrouwen als zelfs mensen die ik meerdere jaren ken misbruik van mij durven te maken? Ik voel me in een hoekje geduwd, alsof ik gedoemd ben voor altijd zo te voelen. De gedachte dat ik ooit weer 'normaal' zou kunnen leven lijkt bijna een sprookje. Naar buiten gaan is wederom enorm eng geworden, ik wantrouw al mijn vrienden weer en de kleinste opmerkingen doen mijn hoofd draaien als een gek. Genezen lijkt onmogelijk in deze staat. Sinds het is gebeurd heb ik ook elke nacht weer nachtmerries over die avond, en ook vorige gebeurtenissen. Het maakt niet uit hoe erg ik mezelf afleid, de gedachten kruipen terug wanneer ik even mijn schild laat rusten.
3 Reacties
In lijn met Steven: recente inzichten over de werking van onze hersenen leert ons dat een eenmaal aangeleerd gedragspatroon veranderd kan worden, ik probeer dat bij mijzelf. Ik weet nu dat ik een mening, een oordeel heb bij bepaalde gewaarwordingen, een oordeel over mijzelf dat ik eigenlijk geen liefde waard ben, dat ik dat moet "verdienen" door iets te doen. Ga slikken wat ik niet fijn vind om maar mijn geliefde niet te hoeven verliezen. Dat gebeurt volkomen onbewust. Zeer verwarrend en traumatiserend! Ik zie af en toe dat er ook echte belangeloze liefde bestaat, gewoon om wie ik ben ondanks al mijn gedoe en gebreken. Ofwel ik leer van mijzeif te houden, besef dat ik de moeite waard ben. Zonder die basis is een gelijkwaardige (seksuele) relatie niet mogelijk, krijgt geen kansen. Want dan zoek je iemand
om een leegte te vullen, soort van...Moeilijk te verwoorden dit, sorrry.
Hoi glaze, helaas komt jouw verhaal best vaak voor. Er wordt bij emdr gericht op de traumas. Niet op welke zaken herhaling kunnen voorkomen. Daarvoor moet je vaak ook weer iemand anders hebben of ze verwachten dat je daar zelf wat mee doet.
Mijn gedrag was vroeger dusdanig dat ik bepaalde types aan trok. Toen ik mijn houding ging aanpassen en mijn positie naar anderen leerde kennen raakte ik gesterkt. Mijn grenzen werden steeds duidelijker en mijn contacten selectiever. Er is ook een tijd geweest dat ik helemaal geen sociale contacten had. Vreselijk eenzaam maar ik had het nodig om mijn gedrag aan te kunnen passen. Alle verbazing en ook weerstand vanuit mijn omgeving was te belemmerend in mijn herstel en verandering van gedrag.
Mijn advies bekijk wie jij straks wilt zijn. Wat je daarvoor wilt leren en wie je daarbij het beste kan helpen.
Traumavrij zijn wil tenslotte niet zeggen dat daarmee alles opgelost is.
Wat betreft de nachtmerries.
Ik ben gaan leren hoe dromen te interpreteren. Daarnaast gezonde slaaprituelen met positieve zelfbekrachtingen.
Structuur had ik er graag nog aan toegevoegd maar dat was met mijn werk niet mogelijk.
Je bent eerder opgekrabbelt. Dus je kunt het. Dit ene stukje zegt niet meteen iets over de rest (alhoewel ons brein dat er wel van poogt te maken). Dus blijf op jezelf vertrouwen
verschrikkelijk