eenzijdig ongeluk en schrik
een goede dag
ik zou me klein beetje voorstellen.
ik ben Sylvana . woon achtend in Brunssum Zuid Limburg en ben 38 jaar jong
ik heb op Donderdag 12 maart 2026 een ongeluk gehad met de auto. ik wou smorgens naar het werk rijden en was wat aan regenen en was donker omdat het vroeg in de ochtend was ik reed dus van thuis uit richting Heerlen over de stads autobaan en wou richting Kerkrade stadion er weer ervan af. ik wist vooraf dat het een korte flauwe bocht zou zijn en ook met de regen extra rekening mee gehouden . uiteindelijk had ik dat ene plek ( je ) wat extra glad is niet gezien . ben ik 360 graden gedraaid zo van de weg af en zo de berm in schuin bergje af zo de struiken in...natuurlijk gedaan dat ik dacht dat goed was 0900 nr gebeld maar die mevrouw wist niet wat ik bedoelde met nader dat ik meende dat mijn uitleg wel prima was ondanks mijn adrenaline en schik en verdriet . naar haar advies van de centrale toch maar eerst de ANWB gebeld . omstanders waarvan ik zeker wist dat een Meneer de politie met 112 gebeld heeft .... sommige omstanders waren er wel en vroegen hoe het ging en reden meteen weer weg naar de vraag. wel het werk gebeld omdat ik te laat was. politie uiteindelijk aanwezig en gedaan wat hun dachten wat goed was. van hot naar haar uiteindelijk behoorlijk veel schrik en emotie ...... maar mijn vraag is eigenlijk.....is er iemand die een soort vergelijking heeft gehad als mij en zou mij kunnen vertellen hoe jij er nu in staat ? ik nu naar ongeveer 3 weken schikachtig beetje mmisselijk met auto rijden nog steets van erge last van spanning in mijn rig maar daarvoor ga ik naar de fysiotherapie
1 Reactie
Goede middag sylvana.
Mijn eerste noot is wel, om welke datum gaat het precies? 12 maart 2026, moet nog komen namelijk.
Buiten dat. Ik herken het hele verhaal zeer goed.
Ben onderweg naar werk door gladheid ook in slip geraakt, en van de weg af gegaan. Helaas kwam ik daar een boom tegen, en geen zachte struik. Voor mij dus ook bekend weggetje wel.
Ik hoop zeer zeker je maakt het nooit meer mee. Maar in dergelijke situatie zou ik gelijk 112 bellen als je alleen bent. Je weet namelijk niet hoe je lichaam hier onderhuids op reageerd of daar nog meer schade is. Je kan nog in shok raken. Begrijp zeker dat je vanuit gevoel handeld. Heb zelf namelijk eerst me werk afgemeld, en daarna pas 112. Snap je zeer zeker daarin.
Het is goed dat je naar fysio gaat. En hoop je hebt ook gespreken over het mentale stukje. Anders wel aanbeveling, het te doen. Al dan niet via slachtofferhulp, of via huisarts. Dit kan erg ingrijpend zijn, of later alsnog optreden. Heb dat zelf ook ondervonden.
Ik hoop je voelt je hierdoor niet alleen, en gesteund. We horen graag hoe het verder met je gaat.
Groetjes stefan.