Weet niet waar ik naartoe moet
Hai! Eigenlijk wil ik gewoon mijn hart een beetje luchten. Ik weet niet echt waar ik deze dingen anders kwijt kan namelijk. Ik heb in mijn kindertijd redelijk wat nare dingen mee gemaakt. Mijn omgeving was onveilig en ik was meer een speeltje dan een kind zeg maar. Het was langdurig en door meerdere daders. Ik probeer op dit moment psychologische hulp te zoeken maar de GGZ doet moeilijk omdat mijn thuissituatie. gecompliceerd it, zo te zeggen en ik blijkbaar niet goed ingeschreven sta. Ik voel me een beetje hopeloos op dit moment en bang, de herbelevingen zijn best erg, zoals rond deze tijd van het jaar vaker het geval is. Ik vertrouw mensen om mij heen niet door mijn ervaringen en zie ze ook als minderwaardig. Als iemand tips heeft om met herbelevingen en emoties om te gaan om me overeind te houden tot ik therapie heb zou ik er erg van gediend zijn. XoXo
3 Reacties
He duifje,
Ik ben dan geen professional maar heb ondertussen wel aardig wat jaren te kampen met herbelevingen en alles wat erbij komt kijken.
Wat ik ondertussen buiten de traject bij PsyTrec bij de GGZ heb geleerd en nu nog leer is om de herbelevingen niet weg te duwen, maar.bijvoorbeeld elke keer een stukje ervan op te schrijven, of aan iemand te vertellen die je echt vertrouwd., maar zozo schrijven helpt al heel veel, dn hopelijk krijg je de juiste hulp bij de GGZ dar je medicijnen kn krijgen om het ook wat rustiger te krijgen in je hoofd.
Praten er over helpt goed, zo heb ik ook alles verwerkt .
Ha duifje,
Ikzelf heb ook vervelende dingen meegemaakt in mijn kindertijd, vanaf mijn 10e ongeveer. Wat Net010 en Squarrel 99 zeggen klopt voor mij wel. Het helpt een beetje om het op te schrijven voor jezelf. Of erover praten met een veilig persoon als dat je lukt. Herbelevingen heb ik helaas nogsteeds. Het is wel iets minder geworden. Ik hoop voor je dat je snel therapie kan vinden. X