Als Afwijzing niet over het werk gaat maar over oude traumatische pijn.
Dag allemaal,
Soms gebeurt er iets op werk dat eigenlijk “klein” lijkt — een locatie die je niet meer inzet, feedback die je krijgt, of het gevoel dat je niet wordt gekozen.
En toch kan het zó hard binnenkomen, alsof het ineens over jou als persoon gaat.
Ik merk bij mezelf dat ik dan meteen ga denken:Wat is er mis met mij? Doe ik alles fout? Ben ik niet goed genoeg?
Pas later begon ik te begrijpen dat die heftige pijn niet alleen over het moment zelf gaat, maar ook over oude ervaringen waarin ik me niet gezien, niet veilig of niet gewenst heb gevoeld. Dan voelt werkafwijzing ineens niet als “werk”, maar als opnieuw niet gekozen worden.
Wat ik nu leer, is dat feedback of niet ingezet worden meestal gaat over een match, een team, een situatie — en niet over mijn waarde als mens. Maar eerlijk? Dat voelen is soms veel moeilijker dan dat weten.
Ik deel dit omdat ik weet dat ik niet de enige ben die hier mee worstelt.Omdat het oké is om te zeggen dat sommige dingen die voor anderen “normaal” zijn, voor jou veel dieper kunnen raken. En omdat ik geloof dat we mogen leren dat we niet minder waard zijn omdat iets niet lukt of niet past.
Voor iedereen die dit herkent: je bent niet zwak. Je draagt gewoon meer met je mee. En dat verdient zachtheid, geen zelfverwijt 🤍
4 Reacties
Heel herkenbaar.
En misschien ergens fijn dat je je daar al bewust van bent, maarja, zo herkenbaar dat het daarmee niet meteen is opgelost of weg is.
Het stukje rationeel kunnen weten maar niet zo voelen herken ik ook heel erg.
Heel veel sterkte op jouw pad en dank voor het delen 🙏
Wat fijn dat je dit hebt gedeeld! Soms is herkenning en daarmee erkenning waar je zelf tegen aanloopt fijn.
Ik herken het helemaal, hier ben ik afgelopen jaar mede tegen aangelopen.
Mijn directeur heeft mij aangemoedigd om uit te zoeken waar het vandaan kwam, waarom ik zo heftig kon reageren op bepaalde zaken. Inmiddels al een aantal maanden bezig met therapie, met als een onder deel COMET dit helpt mij echt om een beter zelfbeeld te krijgen. En ik krijg heel veel mooie inzichten.
Herkenning herkenning herkenning. Ik heb ooit de vergelijking gelezen tussen een orchidee die bekend staat als moeilijke plant maar onder de juiste omstandigheden prachtig tot bloei kan komen. En een tulp die eigenlijk overal wel zijn mooie zelf kan zijn. Ik behoor duidelijk tot de eerste categorie en leer mijn gevoeligheid steeds meer te herkennen als kracht.
Dat is helemaal waar Rim.
Zelf heb ik geleerd dat het en mijn trauma was, maar ik ook hooggevoelig was/ben. Ik was toen bijna vijftig en een enorme eye-opener.
Overigens is dat laatste geen aandoening en ook geen hipe, ik voel ruik, hoor en zie heftiger dan gemiddeld. Het heeft zowel positieve als negatieve aspecten en al dan niet, evenzozeer invloed gehad op mijn trauma's.
Waar het ook vandaan komt dat we harder geraakt worden en best pittig om mee om te gaan, durf ik met mijn leeftijd nu wel gerust te zeggen dat ik er beter mee om kan gaan. Naarmate je proces verloopt hoop ik dat je dit ook mag voelen, ervaren. 🌟💖