Is het misbruik?
Hoi, ik ben nieuw op dit platform.
De aanleiding van mijn aanmelding is dat ik in het afgelopen half jaar angsten heb gekregen en ik voel me heel raar. Ik ben bij de praktijkondersteuner voor enkele gesprekken om erachter te komen wat er aan de hand is. De angsten zijn opgekomen nadat bleek dat ik een van de meerdere vriendinnen was van de man op wie ik verliefd was/ben. Ik vond uit wat het betekent om een FWB te zijn en voel me misbruikt. Door de spanning heb ik last van slapeloosheid en komen gebeurtenissen uit het verleden op. Er is een moment in mijn jeugd dat ik meegenomen werd door een onbekende man en misbruikt werd. Ik kon daar niet over praten. Er zijn ook symptomen van eerder misbruik, maar die komen alleen met vlagen en mini-stukjes op. Ik weet niet of het misbruik wat ik afgelopen tijd ervaren heb een ‘projectie’ uit het verleden is op mijn vriend, of dat het echt misbruik is, want hij vindt dat ik zelf heb ingestemd. Maar ik heb ingestemd omdat hij aangaf dat ik de enige was, pas een jaar later kwam de waarheid boven tafel. Ik vond het een liefdesrelatie en hij was het daar niet mee eens. Noemde de seks ‘een kroon op onze vriendschap’. Ik weet niet wat ik er mee moet. Beschuldig ik hem nou vals? Ik heb alle rode vlaggen genegeerd omdat ik zo graag met hem wilde zijn. Maar nu voel ik me wel echt misbruikt, vooral emotioneel. Nou ik schaam me ook voor dit verhaal en ben ervan in de war. Dank voor het meeleven/lezen.
18 Reacties
Goede avond Deneuve,
Lang niet alle therapeuten zijn gespecialiseerd in niet in het helpen van mensen met met een seksueel trauma. Vaak is een combinatie van exposure met EMDR en intensief bewegen een goede aanpak.
Bij PSYTREC kun je eerst voor jezelf online een PTSS-test doen.
Ken je de TV-serie Geraldine en de vrouwen?
Wraak is vaak geen goed motief. Je kunt ook anderen willen beschermen voor dit type heerschappen. Aangifte doen zou ik overwegen. Ook belangrijk voor een uitkering van het schadefonds, denk ik. Raadpleeg dan zeker Slachtofferhulp die je inhoudelijk en procedureel heel goed kunnen adviseren en ondersteunen.
Vandaag heb ik met de praktijkondersteuner gesproken over een therapeut die me zou kunnen helpen met het krijgen van inzicht in deze situatie. Ik heb haar gevraagd bij wie ik dan moet zijn. Ik vind het een moeilijke keuze omdat ik wel eens heb meegemaakt dat ik toch niet uit het schuldgevoel kom. Vanmorgen hoorde ik dat 'secondary victim blaming' nog wel eens voorkomt, ook bij psychologen. Ik wil juist graag echt gehoord worden en in mijn kracht gezet, en de onbalans uit het verleden herstellen. Ik wil ruimte in mijn hoofd voor andere dingen. Weer graag mijn studie op kunnen pakken en plezier hebben in alles om me heen, in plaats van dat mijn onzekerheid en schuld mijn energie opeisen, op een heel onzichtbare manier. Ik wil ook weten wie ik ben, dat ik ook weet wat ik in nieuwe situaties en relaties kan, en wil, betekenen, en de rol van de ander in mijn leven beter definieren.
Ook wil ik opkomen voor mezelf. Ik wil deze man, die tot enkele maanden geleden nog de wereld voor me betekende, tot de orde roepen. Ik wil dat hij de rekening vereffend. Ik zoek naar mogelijkheden. De praktijkondersteuner zei dat ik erg op moet passen want als zo iemand boos wordt ook wraak kan nemen, moeilijk, zo niet onmogelijk, om van te winnen. Ik dacht om een advocaat te gaan zoeken die hierin gespecialiseerd is. Hebben jullie suggesties?
Hier ga je doorheen, en hij ook op zijn manier, het komt goed, juist omdat je nu in jezelf gaat kijken, ik denk dat hij dat ook wel moet doen. Vertrouw op de toekomst en wat die brengt,er is geen weg terug en dat is maar goed ook hoor
De relatie, met de man op wie ik verliefd ben / of was is geloof ik beëindigd. Ik had hem geschreven dat ik me misbruikt voelde. Hij werd heel boos, en zei dat hij 6 weken niet meer zou communiceren met mij. Vindt me gestoord. Ik vind dit best erg, omdat mijn verzoek was om ‘samen door de shit te gaan’. Als vrienden. Hij heeft trauma’s, ik ook, en ik vond het een prettig idee om solidair met elkaar te blijven. Wetende dat beschadigde mensen elkaar ook beschadigen. Eerst ging hij akkoord, maar hij heeft me er nu toch uitgeknikkerd. Het is nu 2 weken geleden, en de woede in mij raast nog door. Onder de woede is gek genoeg meer rust ontstaan. Het geeft meer ruimte om niet meer op mijn mobiele te kijken of hij online is. Ik heb zijn nummer geblokkeerd. Langzaamaan begin ik te wennen aan het idee dat hij niet mijn geweldige vriend was, maar net zo goed zijn schaduwkanten, en dat ik me ook een slachtoffer daarvan mag voelen. Ik heb onze geschiedenis in mijn dagboeken beschreven, en af en toe lees ik om te kijken hoe ik dat allemaal beleefde. En ik zag dat ik enkele jaren geleden al geconfronteerd werd met de gedachte dat het misbruik was. Toch heb ik het toen weer weggestopt.
Het is de juiste en enige goede stap die kon zetten om zijn nummer te blokkeren. Het is lief om solidair te zijn. Je kunt eerst solidair zijn met de ander als je ook solidair bent met jezelf. Wie niet goed voor zichzelf zorgt, zorgt ook niet goed voor de ander. In deze situatie heb je professionele hulp nodig die jou op koers houdt. Daar kun je geen tweede “hulp” bij hebben.
Alleen mensen die je liefhebben en even goed voor je zorgen. Steek dus nu geen energie in hem, je hebt de energie bitter hard nodig om je trauma te verwerken. Je bent zo de moeite waard en mogen anderen dat snel ontdekken.
Ik vind het dapper en gezond dat je doorbijt, ondanks de vreselijke zwartheid...
Inderdaad, doorgaan hoor!
Ruim een jaar heb ik onder een nickname op dit forum geschreven. In die tijd heb ik wel woorden weten te vinden om te schrijven wat mij is aangedaan. Met een nickname kon ik schrijven alsof het over iemand anders ging. Dat maakte het voorbij gemakkelijker. Dus in het geheim schrijven is een goede stap! Ga hier door met het doorbreken van de stilte over wat je aangedaan is, hoe je je nu voelt, denkt. Het zal je goed doen.
Oké, ik had het even geparkeerd omdat de angst heeft plaats gemaakt voor woede. Het is een enorme zwarte woede waarvan ik zelfs wakker word snachts. Ik probeer deze stemming te verdragen, en mezelf te kalmeren. Maar hiervoor neem
ik geen medicatie, ik wil het doorleven. In kleine stapjes leer ik de oorzaak van de woede kennen. Het doet me goed om meer herinneringen te krijgen. Er zijn er nu al 2 uit mijn kindertijd, 2 x misbruik, die ik nu kan ‘zeggen’. Hoewel ik het nog steeds niet fijn vindt. Ben nog steeds bij de praktijk ondersteuner en ga binnenkort in de lotgenoten groep
Hoi Deneuve,
Ik schrijf hier ook in het geheim. Kan het anders niet doen,maar blij dat ik er ben.
Lieve Deneuve,
Kenmerkend voor lotgenoten dat je schrijft: vriend/geliefde/dader. Realiseer je dat iemand over jouw grens is gegaan. Dat is nooit goed te praten, zeker geen seksueel misbruik.
Mediation kan als er gelijkwaardigheid is. Dat is nu nog niet het geval. Jouw integriteit is “geroofd” en dat heeft ernstige gevolgen. Je schrijft zelf; “ mijn geheim (hier) opschrijven is een grote stap.”
Zelf heb ik heel lang mijn geheim “bewaard” en realiseer met nu wat ik mezelf, maar ook anderen, tekort heb gedaan. En ik maar denken dat ik het verwerkt had, mooi niet dus!
Er is ook voor jou werk aan de winkel.
Bedankt dat je dit zo omschrijft Philip, over die "vriend/geliefde/dader".
ik krijg dit niet recht in mijn hoofd!!!
ik heb nog steeds moeite om mijn toenmalige vriend die mij 6 jaar lang misbruikt heeft als schuldige te zien. ik liet het toch immers zelf toe? Ook al zei ik elke keer nee. uiteindelijk gaf ik toch weer toe omdat ik wilde slapen en hij me anders de hele nacht uit zou schelden voor kankerhoer en alles kort en klein zou slaan. Ik zie hem nog steeds als vriend/geliefde omdat ik zelf er voor koos om te blijven.
Maar nu ik dit zo schrijf, voel ik ook.. een vriend doet dit niet. een geliefde doet dit niet.
Waarom krijg ik dit niet recht in mijn hoofd?
Ik heb helaas ook last van angsten heel vervelend. Maar we zijn er voor je
NEE, het is geen valse beschuldiging! Hij heeft je wel degelijk seksueel misbruikt. Hij had je niet (alleen) “lief”, maar het ging om zijn plezier.
Goed dat je er met de praktijkondersteuner al over gepraat hebt. Dat is een goed begin. Alles wat je schrijft is erg herkenbaar. Zelfs je schuldig voelen en je schamen, terwijl het niet jou schuld is. Het is jouw aangedaan. Ook je lichamelijke klachten moet je serieus nemen van een ernstig misbruik. Ik hoop dat je mensen om je heen hebt waar je mee over kunt praten. Terug naar de huisarts om een doorverwijzing naar ggz instelling, gespecialiseerd in het helpen bij seksueel misbruik.
Goed dat je geschreven hebt Deneuve en als je meer wilt weten, schrijf ons.
Nog een tip, je kunt overwegen om aangifte te doen. Dat is belangrijk. Neem dan contact op met Slachtofferhulp. Zij kunnen je goed helpen en begeleiden bij het doen van aangifte en het contactlenzen met het schadefonds.
Sterkte en pak het snel op. Philip lotgenoot en ambassadeur.
Hoi Philip, mijn ‘geheim’ opschrijven (hier) was een grote stap. Ik lees, denk na, voel me nu ook overdag soms woedend, verdrietig, toch ook soms in liefdevolle verbinding met deze vriend/geliefde/dader. Ik ben aan het nadenken over de mogelijkheid tot aangifte. Dat is wel een erg grote sprong voor mij. Toch dacht ik ook aan mediation, dat we een, of meerdere gesprekken kunnen hebben die leiden tot erkenning van de pijn en de vernedering. En een vermindering van de blinde vlekken, zowel die van mezelf als die van hem. Heb jij daar zicht op, of ervaring mee?
Ik denk dat jouw kant van het verhaal is dat jij de bekende weg insloeg. Volkomen onbewust natuurlijk. Dit klinkt heel hard, Ik voelde mij ook slachtoffer (en jij en ik zijn dat ook! (dat vraagt erkenning, heel erg meevoelen van ons !) maar ik ontdek nu dat ik aanleiding gaf, er in meeging omdat ik niet anders kende, nooit had geleerd, niet ingezien.
Dank je wel, het betekent veel voor me dat je de richting aangeeft. Ik heb al vaker geprobeerd therapie te doen, maar het lukte me niet om te formuleren wat er aan de hand was, en daardoor kwam ik ook niet verder. Maar nu heb ik het opgeschreven, diep in de nacht waarin de slaap maar niet wilde komen, en denk vandaag: shit is dat mijn verhaal? Ik trok het niet om deze gedachten overdag toe te laten omdat ik zo gesteld op hem ben, en ik vind het zo vreselijk om iets naars tegen deze man te zeggen. En nu voel ik me een beetje opgelucht, omdat het verhaal ook overdag leesbaar is, en het dus echt bestaat.
Ik begrijp je vokomen, Ik zou mij zeker ook heel erg getild, belazerd en genomen voelen, Deze man kent zijn seksualiteit niet. Hij heeft je misleid en misbruik gemaakt van je vertrouwen. Ga in therapie en ontdek jezelf. Heel !!!!