Huiselijk Geweld: Vrouw, 36 jaar, 3, kinderen en 22 jaar samen met partner

Hoi allemaal,

Ik weet niet hoe ik hier beland ben maar mn leven lijkt net een slechte film. Het leven leek leuk en aardig ook al had ik op 18 jarige leeftijd al genoeg gezien en meegemaakt (toen waren we al 4 jaar 'samen'). Hij had al wat aparte dingen gedaan, maar ik ging er (dacht ik) volwassen mee om en liet het allemaal toe . Achteraf gezien had ik er toen al een punt achter moeten zetten, maar waar zijn de grenzen als je ze nodig hebt. 

Samenwonen/School/Werken, trouwen, koophuis, 3 kinderen verder, leeftijd van 28 jaar.  In zomer 2018 begint hr depressief te worden. Gebruikt wiet, gaat niet naar werk, heeft suïcidale gedachten (allemaal achteraf gehoord, want ik had niks door, hij praatte daar niet over). In die zomer uitte hij voor het eerst zijn verstoorde gedachten, waarvan je denkt 1. Hoe verzin je het? 2. Moet jij je niet met andere dingen bezig houden? 3. Wat gebeurd er met jou dat je denkt dat je zo onfatsoenlijk tegen mij kan praten?

Het werd erger toen ik ontdekte dat hr al onze hele relatie lang porno keek, en daar blijkbaar over loog. Toen ik erachter kwam, was er geen spijt. Nee, het was: je hebt niks ontdekt, ik wilde dat je erachter kwam. Het is tijdsverdrijf. Door al zijn vreemde antwoorden en reacties, voelde ik mij echt smerig en vernederd. Dat was ook de eerste keer dat hij fysiek werd. Hij duwde mij. Ik had m moeten laten gaan, maar in plaats daarvan verbleef hij een weekend bij z'n moeder om na te denken. Uiteindelijk wilde hr daar wel blijven. Ik dacht nog dit is belachelijk. Hoe komt dit bij hem op? We zijn getrouwd, onze kids zijn 7,5 jaar, 5 jaar en 1,5 jaar , hij werkt hier, ons leven is op elkaar afgestemd, we delen financiën en hij wil opeens daar blijven? 

Het was een neerwaartse spiraal. En opeens, was ik de slechte persoon. Hij melde zich ziek van werk en zou werken aan zichzelf en een parttime baan zoeken en het zou weer goed komen. Veel beloftes, minimale acties. Ondertussen werd ik uitgescholden, beschuldigd van de meeste vreemde dingen, gebaseerd op zijn gedachten/fantasieën/walgelijkheden. Ook werd ik opgenomen, gepest, vernederd, vals beschuldigd, enz enz enz., terwijl ik werkte (vpk thuiszorg) (uiteindelijke 2 banen omdat hr zijn belofte niet na kwam), zorgde voor alle afspraken rondom het gezin, tijdens covid zelfs nog de kids ondersteunde met school enz enz enz. Ik had geen moment rust. Ik werkte en wist niet wat ik weer kon verwachten van deze hr. Lastig vallen tijdens werk, lastig vallen zodra ik thuis kwam. Mij van alles uitschelden maar toch s*ks nemen voor zijn eigen gevoel. Ik kon het wel afwijzen maarja, dat ging weer ten koste van de sfeer in huis en tussen ons en de kids merken dat ook, en dat wil ik niet (WIJ HADDEN ALS DOEL DAT DE KIDS NOOI  LAST ZOUDEN HEBBEN VAN ZULKE SHIT) ,dus toegeven. 

Uiteindelijk werd dit een cyclus/patroon. Hij had spijt, beloofde verbetering, ging hulp zoeken maar leek voor mij meer (achteraf gezien) alsof hij een ander zocht dan dat hij met zn problemen dealde. Ik had hoop op een mooi gezin. Hij kon het steeds niet waarmaken en ik ging er toch steeds in mee. Ondertussen vinden er nog pesterijen plaats, ook al gaat hij werken en meld hij zich uiteindelijk ziek na een paar maanden. Hij kan iedereen bespelen: huisarts, poh, bedrijfsarts, psycholoog, psychiater, politie, veilig thuis. Ondertussen in 2023 zijn ze allemaal in beeld. 

Er komt een woordje uit de onderzoeken: alexithymie. Kan geen emoties tonen of omgaan met emoties van anderen. Serieus, na anderhalf jaar onderzoek komt er een symptoom uit, ipv diagnose??? Zijn hun zo slecht of is hij zo goed???

Ik probeerde maar te overleven met onze kids in deze shitshow. Maar makkelijk was het niet. Door dit kwam ik uiteindelijk ook in de ziektewet terecht. Door de hele mindfuck wat hr inmiddels al jaren uitoefent, terwijl ik zorg moet dragen voor het hele gezin/huishouden, voelde ik mij niet meer goed, ik durfde niet meer te garanderen dat ik goed kon zorgen voor mijn cliënten in de thuiszorg omdat ik mijn hoofd er niet meer bij had. Continue spanning, stress, eigenwaarde neemt af, enz enz enz. Uiteindelijk wel gaan werken, kantoor, geen onregelmatige diensten, weekenden of feestdagen meer. Stabiliteit voor het gezin.

Forwind 2026: scheiding is in gang gezet,  hr blijft aanvallen krijgen waarbij hij mij geestelijk, fysiek en seksueel blijft mishandelen. Beschuldigt mij van van alles terwijl hij liegt, manipuleert, onbetrouwbaar en impulsief is. Een paar weken geleden maakt ik een melding bij de politie  en veilig thuis dat hij in mn gezicht spuugde omdat ik niet snel genoeg antwoord gaf toen hij vroeg waarom ik uit bed was in de nacht. Toen ik antwoorde dat ik moest plassen en een sigaretje ging roken, begon hij te schelden en dreigen met vermoorden en zeggen dat ik lieg, terwijl ik in de auto reed en hij naast me zat, onderweg naar ons werk.

Deze man beloofde verandering, kon fouten inzien, snapte dat er werk voor nodig was. We konden scheiden, het geld van de uitkoop voor hem (Ik kan hier blijven wonen met de kids, hij niet), besteden aan het huis, vakantie, spaargeld enz enz enz. Ik vind alles best zolang je gedrag maar aanpast, want nog steeds zie ik het anders voor mij dan hij.

Het mocht allemaal niet helpen. Afgelopen maandag betrapte ik hem weer op leugens nadat hij mij al sinds die week ervoor op maandag al aan het provoceren was (oa. Uitleg geven omdat hij mij beschuldigd, of omdat ik hem blokkeerde op donderdag omdat hij sinds maandag me al lastig viel met shit tijdens ons werk, ging hij ons 12 jarige dochter appen: ben jij met je hoere moer ?). Die donderdag belde ik de politie omdat hij koffie in mn gezicht gooide toen ik vroeg waarom hij zoiets naar zijn dochter appt. Hij kreeg een waarschuwing, die avond nog een keer komen of weg gaan van hier.

Afgelopen dinsdag: weer gaat hij zielig doen over de app, dit keer over particuliere huisprijzen nadat ik hem had gezegd op maandag, dat ik hem geen kansen meer geef. Hij wil vorige week do op chatgpt afveeldingen maken van bruine vrouwen met ronde billen, of geoliede naakten laminaat, vr gaat hij zijn ex-collega appen uit 'intresse (deze man appt zn schoonmoeder niet eens met 3 zkhopnames in korte tijd). Zaterdag gaat hij porno kijken terwijl ik op zkh bezoek ben met mn pa en 2 van de kids. Wtf. 

Maadag confrontatie en dinsdag; grand finale. Deze hr voelt zich zo gekwetst, vernederd, in een hoekje gedreven vlak nadat hij thuiskwam na werk, dat hij het nodig vond om drinken in mn gezicht te smijten, een slof sigaretten tegen me aan te smijten (kon ik ontwijken en zag ik achteraf), me tegen me linkerbil te trappen en een zaag te pakken(ik hoorde hem iets pakken en zag achteraf dat het de zaag was).

Ik ben weg gekomen, mn oudste dochter (middelste kind) zat op de bank  tijdens deze gebeurtenis, kwam bij mij. Politie gebeld, hr ging weg. Aangifte gedaan. Woendag heeft hij heeft een huisverbod gekregen. En toch, maken mijn kids en ik ons zorgen om deze klootzak.

Wij zijn in de 18 jaar dat we samen wonen nooit meer dan 2 nachten uit elkaar geweest. Hoezo gaat dit huisverbod hem zo makkelijk af. Ruilt hij een auto en 60 gb data (data is afgeloten tijdens het huisverbod) in voor zijn gezin? Waarom moest het tot zo een punt komen. Als hij ons niet wou, kon hij toch ook normaal weg gaan. Waarom iemand kleineren, vernederen, gebruiken,  neerhalen zodat diegene deze keus maakt. Gewoon eerlijk zijn. Maar nee...

Dus nu zit ik hier deze shit van me af te schrijven in de hoop dat het helpt en dat ik kan genezen van deze traumatische shit. Bedankt voor het lezen.