Emotionele mishandeling

Hoi allemaal,

Ik vind het best spannend om dit te delen, maar ik merk dat ik behoefte heb aan ervaringen en advies van mensen die misschien iets soortgelijks hebben meegemaakt.

Bijna 11 maanden geleden ben ik weggegaan bij mijn moeder. Dat was één van de moeilijkste beslissingen die ik ooit heb genomen. Jarenlang heb ik in een thuissituatie geleefd waarin ik me niet veilig voelde. Ik werd regelmatig gekleineerd, gecontroleerd en emotioneel gemanipuleerd. Mijn gevoelens werden vaak weggewuifd of omgedraaid, waardoor ik uiteindelijk aan mezelf begon te twijfelen. Vaak kreeg ik het gevoel dat ik degene was die alles verkeerd deed, terwijl ik juist ontzettend mijn best deed om het goed te doen.

Ik heb daardoor nooit echt het gevoel gehad dat ik mezelf mocht zijn. Ik liep voortdurend op eieren, was altijd bang om iets verkeerd te zeggen of te doen en hield constant rekening met de stemming van mijn moeder. Mijn grenzen werden niet gerespecteerd en ik voelde me vaak verantwoordelijk voor haar gevoelens, terwijl ik nog jong was.

Nu ik bijna 11 maanden uit huis ben, merk ik pas hoeveel invloed die jaren op mij hebben gehad. Ik ben nog steeds bezig met herstellen en krijg daar professionele hulp voor. Toch heb ik dagelijks veel last van de gevolgen. Ik kamp met veel negatieve gedachten, twijfel vaak aan mezelf, ben snel bang dat ik iets fout doe en vind het moeilijk om anderen volledig te vertrouwen. Soms komen herinneringen ineens weer naar boven en merk ik hoeveel verdriet en spanning er nog zit.

Ondanks alles heb ik het contact met mijn moeder nog niet volledig verbroken. Dat maakt het ontzettend lastig. Aan de ene kant voel ik dat definitief afstand nemen misschien beter zou zijn voor mijn eigen herstel en rust. Aan de andere kant ben ik bang voor de gevolgen als ik die stap zet. Ik ben bang voor haar reactie, voor schuldgevoelens, voor eventuele familieproblemen en voor de onrust die het misschien met zich meebrengt.

Daarom wil ik graag jullie ervaringen vragen.

Zijn er mensen die ervoor hebben gekozen om het contact met een ouder te verbreken? Hoe hebben jullie die keuze gemaakt? Hebben jullie dat in een gesprek gedaan, via een brief of bericht, of hebben jullie ervoor gekozen om het contact langzaam te laten verwateren? En hoe gingen jullie om met de emoties en de reacties die daarna kwamen?

Ik ben niet op zoek naar mensen die voor mij bepalen wat ik moet doen. Uiteindelijk moet ik die keuze zelf maken. Ik hoop vooral ervaringen en tips te lezen van mensen die begrijpen hoe ingewikkeld zo’n situatie kan zijn.

Alvast heel erg bedankt voor het lezen van mijn verhaal en voor het delen van jullie ervaringen.