Werk

Hoe ga je na het verlies van een dierbare weer aan het werk?
Voor veel mensen is dat een enorme stap. Collega’s weten vaak niet goed hoe ze met je om moeten gaan en ook werkgevers vinden het soms lastig wat ze wel of niet van je kunnen verwachten.
In het begin is er meestal veel begrip. Vaak vinden we na verloop van tijd langzaam weer een weg en pakken we ons werk stap voor stap weer op. Maar hoe gaat dat wanneer het verlies langer geleden is? Is er dan nog steeds begrip als je een dag hebt waarop het niet gaat? Wanneer collega’s opnieuw voor je moeten invallen of wanneer je merkt dat verdriet ineens weer volop aanwezig is?
Ik heb gelukkig een werkgever die met mij meedenkt en altijd openstaat voor overleg. Bij mijn naaste collega’s merk ik meer verschil. Sommigen steunen me waar ze kunnen en vangen zonder problemen de gaten op wanneer dat nodig is. Anderen vinden het moeilijk om over mijn zoon te praten, of juist over hun eigen kinderen in mijn bijzijn. Dat levert soms ongemakkelijke momenten op.
Zelf probeer ik altijd aan te geven dat het ergste wat er kan gebeuren een paar tranen van mijn kant zijn. En ook die tranen gaan weer voorbij. Voor mij mag het verdriet een plek hebben. 

Ik ben benieuwd hoe jullie dit ervaren. Hoe reageren collega’s en werkgevers bij jullie? En hoe gaan jullie om met moeilijke of ongemakkelijke situaties op het werk?
Liefs Anja