Partner verloren na werk ongeval
8 mei 2026
Het staat in mijn geheugen als een slechte film scène. 2 politieagenten voor de deur. Snel naar huis want dat betekend niets goed. Mijn partner heeft een werkongeval gehad en is ernstig gewond of ik met spoed naar leiden toe kan gaan. Nou heb ik geen rijbewijs niets maar het is gelukt. Bij aankomst bleek hij in coma en in zeer kritieke toestand. Wat er allemaal in de tussen tijd gebeurd is zal ik niemand mee lastig vallen dat is een hoop. Maar 10 juni is hij overleden door de gevolgen van zijn ongeval. Maar nu vandaag heb ik het zwaar alles is teveel
mijn werk die momenteel heel raar reageerd door heel kortaf en soms heel bot te reageren. Terwijl ik gewoon weer werk. 1 week voor het regelen van de uitvaart en 1 week erna maar omdat er maar 3 personen werken en het voor de andere twee teveel werd ben ik gaan werken. Maar ook de zorg om mijn zoon van 17 op het goede pad te houden en ondertussen het huishouden draaiende te houden ik kan je vertellen dat lukt dus niet dat huishouden dan. Ik ben alleen maar aan het rennen en vliegen en heb geen moment stilgestaan. Ik weet het gewoon echt niet meer. 9 jaar lang samen geweest en nu plotseling niet meer.
Ik durf me gewoon niet ziek te melden op mijn werk uit angst dat ze me ontslaan. Ik heb het gevoel dat ik verzuip in alles.
Hoe ga je hiermee om🙁
2 Reacties
Oef Chaenjay, naast dat je iets echt verschrikkelijks hebt meegemaakt … is dit ook echt een heel nare situatie op je werk. Ik ben nieuw hier, de ambassadeurs kunnen je vast vertellen bij wie je van Slachtofferhulp terecht kunt. I.p. als je een vast contract hebt kun je niet zomaar ontslagen worden. Je hebt ook recht op verschillende vormen van verlof, maar soms zijn die niet volledig betaald. Als je niet kunt werken, dan moet je werkgever daar eigenlijk aan meewerken. Hoeveel uur voor jou prettig is en wat uren dat je ziekgemeld wordt. Zodat je kunt bijkomen en verwerken, belangrijk hoor. Heel veel sterkte!
Wat een afschuwelijke nachtmerrie ben je ingekomen. Dit is echt niet makkelijk om alleen te dragen en te organiseren.
En rouwen is een heel proces. Ik kom er steeds meer achter dat het niet alleen het rouwen om het verlies is van mijn dierbare maar ook de rouw om mezelf. Die persoon van toen is er niet meer. Rouwen is ook werken naar een ‘nieuwe ik’ en dat proces is geen rechte lijn. Dat is flink werken. En zeker wanneer je nog een zoon hebt waar je zorg naar uit gaat. Werkgevers begrijpen dat niet altijd en dan kan het helpen wanneer anderen bijvoorbeeld een POH je helpt woorden te geven om dit kenbaar te maken aan je werkgever.
Volgens mij kan je ook ondersteuning vragen van slachtofferhulp. Of heb je dat al? Zo niet dan kan je bellen met 0900-0101.