Soms lukt het even niet
Vaak lukt het me om 'gewoon' door te gaan. Maar soms ook even niet.
Morgen is Michiels verjaardag, alweer de 9e zonder hem. En ik merk dat ik de afgelopen weken maar weinig uit mijn handen krijg. Ik heb even nergens zin in, heb weinig motivatie en voel me vaak neerslachtig. Ik voel dat ik echt harder moet werken om optimistisch te blijven, een eigenschap die me normaal gesproken heel makkelijk afgaat.
Ik probeer tijd voor mezelf te nemen en rustig aan te doen, maar ik word ook verdrietig van alleen zijn. Het is een strijd, want waar doe je goed aan? Luister naar je gevoel en naar je behoeften, zeggen ze dan. Maar soms weet ik dat zelf niet eens. Soms denk ik dat ik niemand wil zien en alleen wil zijn, maar krijg ik toch meer positieve energie als ik wel even iemand heb gezien. Soms wil ik mezelf opsluiten terwijl ik een volle agenda heb, maar merk ik toch dat ik me ook wel weer lichter voel als ik de deur uit ben geweest en dingen om handen heb gehad. Soms heb ik het gevoel dat ik wel 3 weken kan slapen en wil ik in bed blijven liggen, maar voel ik me toch een stuk beter als ik wel ben gaan sporten.
Ik vind het af en toe erg ingewikkeld, dat 'rustig aandoen' en luisteren naar jezelf en je gevoel.
Hoe doen jullie dat?
1 Reactie
Heel herkenbaar, de zoektocht wat goed voelt en wat je liever even niet wil. Ik geef maar gewoon toe aan het gevoel wat er is. Dat is er niet voor niets en als het me even teveel energie kost om iemand op te zoeken of wat dan ook, dan laat ik het maar zijn. Het mag er ook gewoon zijn, want het komt ook van een hele diepe pijn vandaan en dat kost ook veel energie. En ik weet… deze periode gaat weer voorbij en dan heb ik weer meer energie voor anderen en andere dingen.
Xmar