herinner mijn misbruik pas op mijn 30ste jaar
voor als je, je afvraagt hoe dat kan? Ik denk dat ik het wou vergeten omdat het me 11 jaar oudere broer was en hij daarnaast ook de enige was in huis of in de familie die naar me om keek. Kon hem niet als slecht zien hij was me held maar ergens onbewust heb ik het altijd geweten.
Ik vraag me nu af waarom was hij de enige in mijn familie die naar me omkeek? ik heb zeker niet de beste familie maar het was meer dan dat hij isoleerde me loog over ze en sprak constant slecht over ze? hij prees me als ik deed wat die wou en zei dat we alleen elkaar hadden voordat ik wist wat het allemaal betekende. Ik depressies suïcidale gedachtes en problemen met intimiteit gehad zonder dat ik wist waar het vandaan kwam. Ik kan me het moment van verkrachting niet herinneren maar mijn lichaam wel.
Toen ik mijn moeder erover vertelde zei ze dat ik loog dat ik zijn leven kapot wilden maken en ik dacht hij had gelijk ze zijn er inderdaad niet voor mij en er brak iets in me wat me ergens weer bevrijde me ogen waren geopend en wist dat ik van mezelf moest houden en dat ik niet had opgegeven voor een reden. Ik heb fouten in me leven gemaakt maar nooit iets waarvan ik mezelf niet kan vergeven sterker nog ik ben trots op mezelf ik ben nooit het monster geweest. mijn fout is dat ik probeerde van ze te houden door ze goed te keuren en niet van mezelf hield.
Maar nu ben ik alleen ik probeer weer dichterbij god te komen dat is wat je hoort te doen op dit soort momenten hoor ik. Maar me broer gebruikte de bijbel om zijn misbruik goed te praten of tenminste waarom ik er voor hem moest zijn. vind lastig om ergens steun te vinden dus hoopte dat andere die dit al eerder hebben meegemaakt me advies kunnen geven.
Mijn broer heeft kinderen en ik ben bang voor ze ik denk niet dat hij ze heeft misbruikt omdat hij door de kerk al daarvoor erg is veranderd en mij ookal een tijd daarvoor niet had misbruikt op die manier maar ik heb hem nooit eerlijk kunnen beoordelen. Ik wil hun leven niet kapot maken als hij goed voor ze is geweest wil ik hun leven niet verpesten.
Ik wil het liefst verder met me leven 30 jaar is al verspilt ik voel alsof ik nooit me eigen keuzes heb kunnen maken ik wil leven maar heb ik een verantwoordelijkheid om dit te bewijzen? ik heb jaren lang onbewust voor hem gelogen waardoor hij nu een gezin heeft en ik kan niet met 100 procent zekerheid zeggen dat me nichtjes veilig zijn
1 Reactie
Mijn broer heeft mij op 11 jarige misbruikt, ik heb dat bijna 50 jaar verdrongen. Toen het na al die tijd weer duidelijk dat ik misbruikt was kon ik mij gaan bevrijden van de macht die mijn misbruiker over mij had. Het heeft mij tijd gekost om van schaamte en schuldgevoelens af re komen en de verantwoordelijkheid te leggen waar die hoort te zijn. Bij de misbruiker, die is de enige die fout zat. Jij hoeft niets te bewijzen, jij weet wat jouw is overkomen en dat weet je broer ook. Jij bent niet verantwoordelijk voor wat de daden van jouw broer zullen betekenen voor zijn gezin. Hij is de dader en verantwoordelijk voor het kapot maken van zijn gezin en jouw verloren jaren. Ik ben niet religieus, maar welke god keurt seksueel misbruik goed?
Je broer moet niet slaan met de bijbel, maar er naar leven.
Ik heb na therapie de band met mijn broer verbroken zonder zijn gezin daar bij te betrekken en ik heb nu het gevoel mijzelf te worden en vrij te zijn.