Gekwetst
Goedemorgen,
Ik schrijf dit bericht in de vroege ochtend. Ik wil me gevoelens even kwijt. Ben gisteren diep gekwetst geworden. In plaats van een steun in de rug krijg je nog een trap na. Schuldgevoelens aanpraten. Ik ben hier het slachtoffer.
Ik weet dat ik afgelopen weekend iets verkeerds, verschrikkelijks heb gedaan. Ben er nog van overdonderd. Maar ik ga vechten dat het niet nogmaals gebeurd. Maar wat voel ik me vernederd nu. Bijna geen slaap gehad.. Door de woorden van deze persoon...
Ben ik dan echt een foutief iemand, doe ik dan echt alles fout?? Is het dan echt allemaal me eigen schuld??
Ik zou zo graag hulp willen hebben maar ik mag het niet...
Groetjes Schorpioen37
Bezig met laden...
3 Reacties
Gun je ook tijd Schorpioen en probeer voldoende rust te krijgen, ook dat helpt al is het een klein beetje
Ik lees je tweestrijd. Enerzijds je verlangen naar hulp, anderzijds ook het vasthouden aan het vertrouwde. Iemand kan en mag niet voor jou bepalen of je wel of geen hulp nodig hebt. De enige die die hiervoor mag kiezen, ben jij! Je noodkreet is er, je wilt er voor vechten. Dat lees ik ook. Ik hoop dat je uit deze tweestrijd kunt stappen en helemaal voor jezelf gaat. Je schrijft dat je iets verschrikkelijks hebt gedaan. Heb je dit kunnen delen met iemand? Is er iemand in je omgeving die je kan helpen? Lieve groet, Jorien
Goedemorgen Jorien,
Ik ben het helemaal met jou eens hoor! Herken het verhaal van Schorpioen heel erg. Ik heb persoonlijk gekozen om de weg samen met mijn man te gaan. Eerder al gereageerd dat ik in en met hem een veilige basis heb. Het leverde mij alleen maar meer stress op om ook nog tegen hem te moeten 'vechten'. Daarnaast weet ik dat hij het beste voor mij wil en mocht ik geen kant meer uit kunnen, er echt wel hulp komt. Wij hebben samen al zoveel stormen doorstaan.
Lieve schorpioen, ik wens je sterkte toe en ik hoop dat je de weg naar hulp vindt! Ik gun je het zo!
Liefs, Joti?