Mijn verhaal

7 reacties
4
290 weergaven

Hallo allemaal!

Ik noem mij João en ik ben, zoals je dan zegt, als kind misbruikt. Zo, dat is eruit!!! Ik heb véél te lang m’n mond dicht gehouden. Hierdoor “leef” ik al 35 jaar in een wereld die aan mij voorbij gaat, echter waar ik gevoelsmatig vaak niet toe behoor.

Ik ben van “huis uit” maatschappelijkwerker, de mooiste baan die er is. Deze bezieling, dat is het voor mij, is gekomen op het moment dat mijn moeder vertelde dat ze vroeger misbruikt is door een aantal broers, ik was toen zeven jaar. Mijn moeder is er vele malen bijna aan onderdoor gegaan. Een half jaar op een gesloten afdeling van een PAAZ samen met m’n vader. Jaren en jaren van therapieën en vaak stijf of slap van de medicijnen. Maar ze is er en is met tijden echt gelukkig!! Vanaf toen wist ik dat ik “mensen wilde helpen”, echter nog niet wetende wat ik zelf nog voor m’n kiezen zou krijgen.

Tijdens hun “afwezigheid” in de PAAZ sliep ik bij een tante die me liever kwijt dan rijk was, zij heeft nooit opgemerkt dat ik zoveel weg was buiten de gebruikelijke schooltijden. In die tijd is het ook met mij begonnen. Acht jaar was ik en het heeft tot mijn dertiende geduurd. Ik hoop dat ik net zo sterk ben als mijn moeder en er net zo mee kan leren leven zoals zij dat kan. Ik heb deze week een intake gesprek gehad bij een trauma psychologe, het gaat zo niet meer.

Dit is in een hele kleine notendop mijn verhaal. En ik vind dit héél eng, maar voel me ook wel stoer dat ik het gewoon doe. Maar ook schuldig ... héél verwarrend allemaal.