Getuige ongeluk

Hey… ik weet eigenlijk niet zo goed of ik hiervoor in de goede groep zit, maar heb t idee dat ik niet echt in een hokje pas. 
zo’n 7 maanden geleden was ik met mijn beste vriendin naar huis aan het fietsen van de stad. Op deze terugweg is mijn vriendin aangereden door een auto en hierdoor op straat overleden. Ik heb dit in m’n eentje moeten zien en meemaken, het was zo een machteloos gevoel. Ik en mijn beste vriendin zijn allebij 18. 
Ik heb nu nog elke dag moeite met het feit dat ik hier zonder enige verwondingen vanaf ben gekomen… ik haat mezelf dat ik niet meer voor haar heb kunnen doen. En ook dat vind ik weer egoïstisch klinken van mezelf want het had voor mij nog zoveel erger kunnen zijn.

Ik merk dat ik de laatste tijd het beeld van dat ze over de auto vliegt maar blijf herhalen in mijn hoofd. Ook dat ze daarna zo levenloos op de grond lag was zo vreselijk.

Nu moet ik mijn leven verder leven met dit voor altijd bij me en ik weet niet hoe ik dat ooit ga volhouden. Ik heb al meerdere soorten trauma therapie gehad en er is eigenlijk naar mijn idee nog niet veel veranderd. Er is een tijd geleden ook vastgesteld dat ik hier ptss aan over heb gehouden, dit is natuurlijk meer dan logisch en het is maar een label, maar al deze dingen maken de situatie weer een stukje echter voor mij.

Inmiddels komt de rechtszaak er ook aan en hier ben ik ontzettend bang voor… ik zal de automobilist aan moeten kijken en aan hem uitleggen hoe hij zoveel levens verpest heeft. Het is een jongen van 17 dus ik ben benieuwd hoe alles gaat lopen.

Nouja vind het vooral fijn om even mijn verhaal te delen. Sorry als dit wel in de verkeerde groep is..

Trouwens echt mega veel respect naar iedereen die hier hun verhaald deelt! Ontzettend veel sterkte <3