Psychische/seksuele mishandeling

Ik wil graag hier mijn verhaal delen om het misbruik een plek te geven, mee uit te spreken en te erkennen dat het is gebeurd. En ik ben benieuwd of er meer mensen zijn die iets soortgelijks hebben meegemaakt. 

Van 2021 t/m 2024 was ik in een relatie met een man die aan de buitenwereld deed lijken alsof we een goede relatie hadden. Maar achter gesloten deuren vond er emotioneel, mentaal en seksueel misbruik plaats. 

Wanneer ik iets deelde over hoe ik het contact met hem ervaarde of wanneer ik me uitte over iets dat me niet lekker zat kreeg ik 9 van de 10 keer een defensieve reactie en dat ik te 'gevoelig' was en hij niet mijn therapeut wilde zijn. Maar ik moest wel seks met hem hebben, anders voelde hij zich niet gewaardeerd, gekwetst en raakte hij gefrustreerd. En stelde hij een ultimatum, 'of je hebt regelmatig seks met mij of ik moet het buitenshuis zoeken, het liefst wel met jou erbij'. Ik voelde me zo uit mijn centrum gehaald en terneergeslagen, dat ik ja zei. Dan gaan we dat 'samen' ontdekken. Eigenlijk wilde ik dat niet, maar iets in me maakte dat ik bang was of geen verzet meer kon bieden. Er was al meerdere malen duidelijk gemaakt door hem dat het voor hem geen prioriteit was om naar mij te luisteren, dus ik had ergens de hoop opgegeven. 

Ik was uitgeput van constant de relatie dragen, en ik was degene die maar therapie moest zoeken en ervoor moest zorgen dat we weer bij elkaar kwamen nadat hij het vertrouwen had beschaamd. 

Toen hij met andere vrouwen naar bed ging had ik als grens gesteld dat ik wilde dat hij het veilig zou doen met een ander. Hij stribbelde eerst tegen, maar stemde daarna in. En natuurlijk toen ik ernaar vroeg nadat hij bij iemand was geweest, zei hij, nee heb ik niet gedaan. En draaide hij het scenario om dat hij het niet meer wist en dat hij het niet fijn vond als ik in een kindstuk ging (oftewel, huilen van frustratie, verdriet en pijn). 

Uiteindelijk heb ik na 3 jaar de relatie beëindigt en ervaar ik er in mijn nieuwe relatie de effecten ervan. Ik merk argwaan bij mezelf op en angst om in een 'val' gelokt te worden. 

En nu ik dit teruglees denk ik, waar zat ik met mijn hoofd? Wat maakte dat ik erin bleef zitten? Maar ik was zo aan mezelf gaan twijfelen doordat er 3 jaar op me ingepraat was (op subtiele en minder subtiele manieren), dat ik echt dacht dat ik een probleem had. Misschien kon ik het idd nog beter doen.. Maar ik kon deze bodemloze put nooit vullen. En dat was moeilijk om in te zien. Dat ik er zo graag voor iemand wilde zijn/zorg dragen, dat ik mezelf daarvoor helemaal aan de kant had gezet. 

Toen ik de beslissing had genomen om de relatie te beëindigen voelde ik mijn eigen kracht weer wat meer en tot op de dag van vandaag ben ik trots op mezelf dat ik die keuze heb gemaakt.