Overslaan en naar de inhoud gaan
Terug naar Voor slachtoffers van seksueel misbruik en seksueel geweld

Lange adem

Ik merk dat ik moeite heb met het hele verhaal op te schrijven, dus ik ga het houden bij wat er nu speelt. 
Ongeveer een maand geleden ben ik verkracht door mijn ex-vriend, we waren al een tijd uit elkaar toen. Inmiddels heb ik aangifte gedaan, en zijn een aantal getuigen verhoord. Helaas is hierdoor wel het verhaal zich als een lopend vuurtje door de stad aan het verspreiden. 
Afgelopen zaterdag ben ik bedreigd door een aantal van zijn vrienden, met dat ik maar beter uit de stad zou kunnen verdwijnen, ik een leugenaar ben, maar beter in therapie met mezelf kan en dat als ik mijn aangifte niet intrek, zij mij het leven erg zuur gaan maken. 
Het gevoel van angst wat ik al had is nu sterker dan ooit. Ik heb nagedacht over onderduiken bij vrienden, maar ik ga me niet zo uit het veld laten slaan en ze hun zin geven. Uiteraard ga ik mijn aangifte ook zeker niet intrekken. 

Waar nu vooral tegenaan loop, is hoe ik die lange adem van het hele proces vol moet blijven houden. Ik sta ongelofelijk dichtbij mijn emoties en tegelijkertijd mijlenver er vanaf. Ik barst uit op momenten dat het niet kan maar kan er niet bij als ik het wil toelaten. Ondertussen krijg ik van iedereen te horen hoe goed ik het doe, dat ik me zo sterk hou terwijl mensen geen idee hebben hoe eenzaam ik me soms voel. Ik voel me nooit alleen, maar het idee dat mensen écht snappen waar ik doorheen ga heb ik niet. Mensen schrikken als ik opbiecht dat ik het niet erg zou vinden als ik morgen niet meer wakker zou worden, terwijl dit voor mij wel de harde werkelijkheid is. Het is dat ik volledig op automatische piloot zit, want ik zou anders echt niet weten hoe ik mezelf nog omhoog houd. En dat met het vooruitzicht dat ik dit nog moet volhouden tot de rechter straks een uitspraak gaat doen. 
 

Het liefst zou ik willen dat alles weer “normaal” zou zijn, al is het maar voor een dag. Maar dat is niet wat nu mijn realiteit is. Mijn realiteit is nu dat ik meermaals per rust (een echt slaapritme heb ik niet meer) badend in het zweet wakker wordt, ik echt niemand om me heen inclusief mezelf nog vertrouw en mijn angst voor de wereld groter is dan ooit. 
Laat iemand het me alsjeblieft uitleggen hoe ik dit nog volhoud, want ik weet het niet meer. 

Bezig met laden...

7 Reacties *

17 januari 2023
Hoi Willemijn, wat een dapper verhaal. Ik heb me ook aangemeld maar nog niet de moed gehad om het op te schrijven. Wat ik je mee wil geven is per dag je leven/ overleven te bewandelen en niet verder vooruit kijken dan deze dag. Dat is voor mij de enige manier om het aan te kunnen en me niet te laten overstelpen door wanhoop. Ik wens je , elke dag opnieuw moed en kracht. Lieve groet, Pippi63
17 januari 2023
Lieve Willemijn, afschuwelijk, je lijdt. Jouw pijn en jouw angst is zo herkenbaar. Het is zwaar, je gaat door een hele moeilijke periode in je leven. Ik weet wat het is om bedreigd te worden, verlamd te zijn door angst. Persoonlijk haal ik veel troost en steun uit de gedachte dat God alles ziet, wat de dader heeft gedaan. Hij ziet het hart van mensen en dus ook mijn hart, mijn pijn. Ik kan Hem alles zeggen waar ik mee ziet mijn boosheid, mijn angst , mijn verdriet. Geen standaard woorden,maar gewoon wat ik voel. Ik ken jou niet, maar ik weet dat God iedereen kent, en ook jou angst en wanhoop ziet. Ik zal Hem smeken dat Hij jou kracht en troost geeft. Dat je maar ervaren dat jij in zijn ogen kostbaar bent. Een dikke knuffel ?
17 januari 2023

Als antwoord op door f1676969ae9446…

Hoii, weet je toevallig of er een termijn is voor een officier wanneer hij uitspraak doet? Ik las op internet dat hij binnen 6 maanden na ontvangst van de aangifte een beslissing moet nemen…. Weet jij of iemand anders of dit klopt en of hoe dit zit??? Ik wacht namelijk al sinds begin juli 2022
16 januari 2023
Lieve Willemijn, Ik hoor de kreet van wanhoop in jouw verhaal. Wat fijn dat jij uitreikt bij de mensen die wel weten hoe het voelt! En wat vreselijk pijnlijk voor je dat je dit mee maakt.. Ik had mijn ervaringen van verkrachting op een hele andere manier moeten verwerken dan jij. Er kwam 25jaar tijd tussen en daarmee ook geen mogelijkheid meer om aangiftes te doen. Het is een kwaad met andere kwaad vergelijken, blijft vreselijk, blijft pijnlijk. Dankbaar ben ik, dat ik jouw verhaal mag lezen en realiseren hoe fijn het is om er voor elkaar te zijn op zulke moeilijke momenten. veel kracht en liefs Vilija
16 januari 2023
Ik herken de wanhoop
16 januari 2023
Hoii Willemijn, Ik begrijp echt volledig wat je schrijft en moet doorstaan! Ik zit hetzelfde proces als jij. Het wachten op de uitspraak of überhaupt dat je iets hoort duurt zo ontzettend lang. Zo hoop ik elke dag dag dat ik eindelijk iets te horen krijg maar elke x word ik teleurgesteld met dat dat nog niet zo is. De dader die mij seksueel heeft misbruikt woont 10 min bij mij vandaan. Ik vind dat echt helemaal niks en alles is voor mij een flashback waardoor mijn leven een grote ramp is waarin ik mezelf groot moet houden. Alles gaat door terwijl mijn wereldje compleet stil staat. Ik vind het ergens fijn om te lezen dat jij dit ook zo ervaart omdat er om mij heen eigenlijk geen mensen zijn die dit echt begrijpen. Ik wil zo graag dat mijn zaak weer verder gaat….maar het word nu onderzocht door de officier. Het duurt me echt te lang en ben ook bang dat ik dingen vergeet of niet meer ga kunnen herinneren. Ik heb zo vaak momenten die jij ook ervaart. Dat je het gewoon niet meer weet en een soort geen uitweg meer ziet. Ik ervaar ook veel depressieve dagen terwijl ik echt totaal niet zo was voor dit alles. Houd vol!! Lieve groet, Melissa
16 januari 2023
Hallo Willemijn, Wat vreselijk wat jou overkomen is!!! Mensen bedoelen het goed met complimenten dat je zo sterk bent. Van binnen is het chaos. En dat is zoo logisch en herkenbaar. De diepe eenzaamheid. De wanhoop. Het is zoveel van veel. Ik heb geen pasklaar antwoord voor je. Die is er ook niet denk ik. Wat ik zelf doe is van mij af schrijven. En ik heb goede hulp via Excetera. Kijk ook maar eens op de website van Ionoi. Heel veel kracht en troost gewenst. Hartelijke groet Anlidi