failure

Geen idee waar te beginnen. Ik loop steeds meer vast in de gevolgen van het misbruik in combinatie van een narcistische moeder. Ik durf steeds minder te leven en neem steeds meer afstand van de mensen waar ik nog in contact mee ben/was. Ik kan het niet aan. Ik ben in therapie en ze zeggen dat ik goed bezig ben maar waarom voel ik me dan steeds rotter, onzekerder en waardeloos? Ik heb veel moeite met emotie regulatie en mijn grenzen voelen. Het resultaat is dat ik iedereen belangrijker vindt en daardoor totaal afgebrand ben. Als alles te hoog op loopt reageer ik het af op mezelf. Nu zonder ik me zoveel mogelijk af, in de hoop dat een tijd in rustiger vaarwater zijn, en niet meer steeds uit m'n 'window of tolerance' te vliegen, me helpt om te oefenen met gevoelens toelaten en grenzen aanvoelen. Maar het voelt allemaal zo hopeloos en uitzichtloos. Ik ben nu 50 en heb  tot nu toe gefaald in alles, wat is nog een reden om door te gaan? Voor mezelf, want nu leef ik alleen zodat ik anderen niet opzadel met schuldgevoel. Sorry.