Eerste vriendje

ik was 15 jaar oud en kreeg een eerste 'sirrieuze' relatie. we leerde elkaar kennen via snapchat en konden goed praten enz. de eerste 7 maanden van de relatie gingen wel prima, alleen veel manipuleren. tot dat moment dat we ongeveer 7 maanden een relatie hadden. het is ongeveer 13 x gebeurd. we sliepen samen en hij misbruikte mij dan, ik schrok wakker en probeerden hem weg te duwen, schreeuwde soms, zij nee, gaf duidelijk mijn grenzen aan. maar hij was 20/25 cm groter dan mij, dus maakte ik vaak geen kans. een aantal van de keren blijven mij bij, en droom ik nog vaak over. hoe ik wakker schrok met overal spanning in mijn lichaam, ik wilde vechten en riep 'hou op' 'ga van mij af' ik huilde en keek hem recht in zijn ogen aan, ik keek naar een dode en gevoelloze blik, het boeide hem niet. als ik me verzetten, duwden hij mijn hoofdkussen op mijn gezicht en duwde deze met al zijn gewicht in m'n gezicht, ik was bang dat ik stikte op dat moment. ook is het een keer gebeurd, na een aantal keren was dat. dat ik er zo klaar mee was, en zo in paniek, me zo machteloos voelden. dat ik voor de eerste keer sloeg, ik sloeg terwijl hij mij verkrachten in zijn gezicht met mijn vuist, niet hard want iets hield mij tegen, veel angst. hij sloeg mij toen veel vaker terug, ook in mijn gezicht. dat was mijn eigen schuld dacht ik, want ik sloeg eerst. ik durfde in die relatie niet om hulp te vragen, of eruit te stappen, er een punt achter te zetten, of wat dan ook. ik dacht dat alles mijn eigen schuld was en dacht dat ik het misschien verdiende. ik schaamde me en dacht dat niemand mij ging geloven, want iedereen, echt iedereen vond hem zo'n leuke jongen. na die ene keer waar ik net over vertelde, dat hij mij voor de eerste keer echt hard in mijn gezicht sloeg, gebeurden dit vaker. alleen gelukkig niet meer in mijn gezicht. ik werd ruim 3 maanden lang seksueel misbruikt en mishandeld, en durfde er ook nooit over te praten, dat heb ik een paar maanden nadat het uit was pas voor het eerst gedaan.