Drugrape rond mijn 15e

Beste Allen,

Ook voor mij de hoogste tijd om mijn verhaal van me af te schrijven.

Ik ben 60 en op mijn 15e slachtoffer geworden van een drug rape.

Ik heb hier nooit over kunnen praten en door de situatie bij the voice ben ik weer van mijn padje af.

Ik was toen uitgenodigd bij klasgenootje en ben met mijn vriendje op de brommer daar naar toegegaan. Bleek dat ik niet bij haar thuis kwam maar bij haar motor vriendje. Vond dat wel raar maar was nieuwsgierig. Ik hield niet van frisdrank met bubbels. Ze hadden alleen cola. Tot daar weet ik het nog helder. De volgende dag ben ik doodleuk door hem op de motor naar mijn thuis gebracht. Het was zaterdag en mijn ma ging boodschappen doen. Onderweg vond ik wel dat ze een rare vraag stelde…..hoe gaat t met je? Dat deed ze nooit, want ze gaf me nooit aandacht.

Later kwam de plotselinge angst, paniekaanvallen en huilbuien. Heb wel eens bijna een week gehuild. Ze heeft me nooit meegenomen naar een dokter hiervoor.  Vriendje heeft mij ook nooit iets gevraagd over die avond. En toen kwamen opeens de flashbacks………de ergste vond ik dat ik in een kast zit en ik zie en hoor mijn vader. Hij is boos en hij zoekt mij. Ik wil schreeuwen maar mijn stem doet het niet ik wil de deur openmaken mijn alleen mijn ogen en oren doen het. En natuurlijk af en toe een flashback wat er allemaal met mij gebeurde en zijn pokdalige lichaam. Daar word ik nu weer misselijk van. Mijn vader heeft hier ook nooit navraag naar gedaan. Maar nu weet ik dat mijn oudste broer heeft open gedaan en wellicht zijn invloed op hierop heeft gehad.

{Hij het intrigantje in huis, toen ik 5 was heeft hij broer tussen hem en mij in vanwege boosheid in de gracht gehoepst. Gevolg broer bijna verdronken 2 mnd coma en moeder die een nog net niet levensvatbare baby heeft verloren. Ondanks dat het lievelingetje van haar en zij gaf hem macht en liet hem haar bespelen, ten koste van de rest van ons gezin}

Nadat mijn vader was overleden, paar jaar geleden een poging bij mijn moeder gedaan. Praten lukte niet dus dan maar een brief. Deze kwam binnen 3 dagen weer retour. Zij vond het allemaal leugens en had hier ook navraag over gedaan bij mijn broers, die nix hiervan wisten.

Mijn moeder is een jaartje geleden overleden, wilde mij ook niet zeggen of ze alles notarieel had vastgelegd. Ben nu al 1jr onderweg met erfrecht advocaat.

Rond mijn 50ste ben ik ingestort en bij riag in borderlijn groepstraining terecht gekomen, zonder indicatie dan wel een onderzoekend gesprek. Gelukkig zelf een goede psyholoog gevonden, EMDR en vele gesprekken en inzichten gekregen & ADD indicatie. Zelf flink aan t beeldhouwen en schilderen geweest om het hun te vergeven etc etc. Geen relatie, omgang met mijn 2 kinderen niet. Kleinkinderen 3 waarvan ik er 1 heb mee mogen maken. Echte vrienden 1 in Duitsland. Een jaar geleden uit Amsterdam vertrokken naar Hengelo. Geen aansluiting gevonden op deze woongroep.

En nu zit ik weer met boosheid en verdriet en alle bagger uit je verleden, door wat er allemaal in de media gebeurd…………………….oude wonden liggen weer open.

 Wij slachtoffers van sexueel geweld hebben life time gekregen & dat zal ons hele leven blijven bepalen of we willen of niet.

Ik wens allen heel veel sterkte met het verwerken van je trauma & hoop dat allen goede vrienden en familie hebben die je steunen en waar je je veilig voelt.