Dieptepunt

DIEPTEPUNT

 

september 1968

 

ik lig te trillen

ik kan niet gillen

onmenselijk gemeen

ik voel me zo alleen

god heeft me bedot

ik ben kapot

vrij voelen kan ik niet

wat ge niet wilt dat u geschiedt

doe dat ook een ander niet

hypocriet.....

 

krachteloos machteloos verkracht ontkracht

gezag gezien gevoeld geschrokken

pijn penibel plotseling postuur

afgenomen onschuld

afgenomen kracht

ontkracht.....

 

bevriezen...nog altijd zeven

dit wil ik nooit meer beleven

verder gaan met leven

maar nog altijd beven

met geen pen te beschrijven

blijf af van die lijven

ziek zwak misselijk mislukt

wat als.....

 

veilig voelen is wat ik wil

het lawaai uit m'n hoofd...gewoon weer stil

ik wil m'n leven opnieuw beleven

maar dat is me niet gegeven

laat het achter je...kon dat maar even

gevangen in mezelf

misbruikt van zeven tot elf.....

 

het klinkt simpeler dan het is

wat een gemis

waar is ze gebleven

dat meisje van zeven

acht negen tien

wie heeft haar gezien

ik kom haar nog regelmatig tegen

telkens opnieuw beleven

wil haar zo graag een knuffel geven

de wereld vergaat niet de mensheid wel

voor zo'n idioot is het alleen maar spel

kil en verdorven een 'creatie van god'.....

 

ptss.....terug in de tijd

waar is ze gebleven die kleine meid

verdrietig verkrampt boos gedesillusioneerd

alles gaat verkeerd

niet te geloven wat het met je doet

weg onschuld.....voorgoed

draag het met me mee heel m'n leven

zit hier nu te beven

zonder.....'k zou er alles voor geven

het heeft me nog steeds in z'n macht

verkracht.....

 

ik zit er even weer helemaal door

aankloppen bij god?...geen gehoor

soms is het even zoeken waar m'n kracht is gebleven

en ben ik weer dat ontredderde meisje van zeven

nog steeds de angst en het beven

de rest van mijn leven

wil ik hem geen macht meer geven

en wil het gewone leven leven

al is het maar voor even

ik was pas zeven.....

 

stil maar meisje je hoeft niet meer te beven

je bent zo zoet...alles komt goed

'k wil je zo graag omarmen

en je hart verwarmen

kom maar meisje, kom maar hier

dan hebben we samen weer plezier

toe maar meisje, meisje klein

je mag er zijn

je bent een schat

en je verdient dat.....

 

ik geloof niet meer in god en machten

wel in krachten

'k moet die van mij weer hervinden

dat kost nog wat tijd

maar daartoe ben ik bereid

'k wil die sores kwijt

anders krijg ik spijt

via slachtofferhulp is mij een 'engel' gestuurd

die helpt me op weg...heel bijzonder

toch nog een wonder

kennis vergaard...verjaard...voor wie.....?

 

vergeven

kan alleen door m'n onschuld terug te geven

dan kan ik opnieuw m'n leven beleven 

zoeken naar m'n kracht

en naar dat meisje van zeven dat lacht

dat is toch moeilijker dan ik dacht

soms is het even terug bij af

maar ik ga de uitdaging aan

om de rest van m'n leven in te gaan

ik ben de zon én de maan...

het papier is op

ik ook.....