Slachtoffer van sextortion

Ik deel dit verhaal niet omdat ik medelijden zoek, maar omdat ik mede hoop dat iemand anders hierdoor de signalen eerder herkent dan ik deed. En ook omdat ik het heel graag even kwijt wil!

Vandaag ben ik (helaas ook) slachtoffer geworden van sextortion. En terwijl ik weet dat dit heel vaak voorkomt, had ik nooit gedacht dat dit mij zou overkomen. Als ik er nu op terugkijk voel ik me vooral ontzettend dom, ook al weet ik ergens dat ik op het moment zelf eigenlijk goed heb gehandeld en niet ben meegegaan in de eisen van de dader, bewijs heb verzameld en de dader(s) heb geblokkeerd. 

Wat me vooral blijft verbazen, is hoe ongelooflijk snel het allemaal ging. Ik had een match op een datingapp en binnen nog geen tien minuten waren we overgestapt naar de app Signal op haar verzoek. Dat voelde op dat moment misschien een beetje snel, maar niet direct vreemd. Vrijwel meteen vroeg ze of ik een foto van mijzelf wilde sturen. Ze zei dat zij daarna ook een foto zou sturen. Achteraf gezien zie ik natuurlijk allerlei rode vlaggen, maar op dat moment gaat alles zo snel dat je nauwelijks de tijd hebt om erbij stil te staan.

Ze had via de datingapp al een foto van mijn gezicht. Vrijwel direct nadat ik een foto had gestuurd, sloeg de sfeer volledig om. Binnen twee minuten kreeg ik een bericht waarin stond dat ik werd gezocht voor de verkrachting van een jong kind met mijn foto’s daarbij. Er werd gedreigd dat ze mijn foto’s en dat verzonnen verhaal naar iedereen zouden sturen die ik kende als ik niet meteen £500 zou overmaken.

Alsof dat nog niet genoeg was, stuurden ze ook een screenshot mee van een lijst met mensen waarvan ze beweerden dat dit mijn contacten waren. Ik herkende er eerlijk gezegd niemand op en geen enkele naam kwam me bekend voor, maar op dat moment doet dat er bijna niet meer toe. Je raakt volledig in paniek en denkt alleen nog maar: wat als dit echt gebeurt?

Achteraf vallen me ook dingen op die ik op dat moment totaal niet zag. De berichten kwamen heel gehaast en onprofessioneel over. Er zaten taalfouten in, de zinnen liepen niet lekker en ik moest binnen een paar minuten het geld overmaken zonder betaallink of rekeningnummer. Maar op dat moment denk je daar helemaal niet over na, omdat je volledig in paniek bent. Nu (na ruim 12 uur) zie ik pas hoe sterk ze proberen om je onder tijdsdruk te zetten, zodat je geen moment hebt om logisch na te denken.

Ik heb mijn verhaal ook voorgelegd aan ChatGPT. Daaruit kwam naar voren dat deze werkwijze lijkt op een veelvoorkomende vorm van sextortion, waarbij de dader(s) vooral probeert slachtoffers zo snel mogelijk uit angst te laten betalen. Dat gaf me ergens een klein beetje rust, omdat het erop wijst dat veel van dit soort daders vooral uit zijn op snel geld. 

Herkennen anderen deze werkwijze ook? En is de kans op verspreiding daardoor beperkter omdat ze maar een beperkt aantal gegevens hebben?

Echter, voel ik nog steeds spanning en blijf ik bang. Uiteindelijk weet je nooit zeker wat iemand aan de andere kant van het scherm doet en juist die onzekerheid blijft nu door mijn hoofd spoken. Ondanks mijn goede handelen voelt het niet als een “overwinning”. 

Wat me misschien nog wel het meest beangstigt, is het idee dat ze nu bepaalde gegevens van mij hebben. Ze hebben een foto van mijn gezicht en lijf (los van elkaar), mijn voornaam, mijn leeftijd, mijn lengte en (heel misschien ook) mijn telefoonnummer. Waarschijnlijk stelt dat objectief gezien niet heel veel voor, maar in mijn hoofd voelt het alsof iemand ineens van alles over mij weet. Dat gevoel van controleverlies is ontzettend heftig.

De constante spanning draag ik zwaar. Elke keer als mijn telefoon trilt, schrik ik. Ik ben bang dat er een bericht binnenkomt waarin staat dat de foto’s zijn verspreid, of dat iemand die ik ken mij erop aanspreekt. Die onzekerheid is een kwelling. Je weet niet wat of wanneer er iets gaat/kan gebeuren en je hebt het gevoel dat je geen controle meer hebt.

Ik probeer mezelf voor te houden dat ik alles heb gedaan wat ik kon doen, maar ik blijf maar piekeren. Het voelt alsof één foute keuze ineens alles kan veranderen in mijn leven, ook al weet ik rationeel dat dat misschien (lees: hopelijk) niet zo is.

Ik ben benieuwd hoe anderen die eerste dagen omgingen met spanning en onzekerheid? Werd het na verloop van tijd minder? Op dit moment voelt het alsof de angst de overhand heeft en ik hoop vooral dat dit gevoel niet voor altijd zo blijft. En wat is de beste tip die jullie hebben om de komende dagen te monitoren of er toch niet iets is verspreid?