Oordeel uit, aandacht aan

Oordeel uit, aandacht aan

Heb jij te maken gehad met onbedoeld vervelende reacties uit je omgeving na jouw ervaring?

In contact komen met lotgenoten? Maak in 3 klikken een account aan.
Meld je aan of Log in

‘Waarom ga je dan ook met hem mee?’ of 'Ik zou daar nooit 's nachts alleen lopen'. Slachtoffers krijgen regelmatig met dit soort reacties te maken. Meningen en adviezen die goed bedoeld zijn, kunnen pijnlijk en kwetsend zijn voor een slachtoffer. Zo wordt het slachtoffer dubbel geraakt. Passend reageren op iemand die iets vervelends heeft meegemaakt is niet altijd makkelijk. 

Lees hier verhalen van slachtoffers die te maken hebben gehad met Victim Blaming. Herken jij dit? Laat het ons weten. Hoe meer we erover leren, hoe beter we het kunnen voorkomen.

Rileen is slachtoffer van datingfraude en niet iedereen in haar omgeving reageerde even begripvol.

Lees hier haar verhaal
Rileen

Nieuwste verhalen

  • Ik lig nu op een luchtbed in mijn garage. Mijn vrouw ligt gewoon in haar eigen bed. Hopelijk zal de scheiding niet al te lang gaan duren want ik begin leeg te raken...

    Mijn verhaal is groot en lang. Er is veel gebeurd in 40 jaar en pas nu ben ik mezelf goed aan het aanpakken. Ik heb fouten gemaakt in mijn relatie. Ik heb haar niet voldoende steun gegeven. Ik heb mijn ouders teveel invloed laten hebben in het begin. Ik zocht naar erkenning. 

    Dan begint corona. Mijn vrouw is een anti. Een heftige. Ik moet met haar mening mee, maar wil het niet. Ik werk fulltime en hoor alle meningen. Zie alle gedragingen. Het is niet zoals zij zegt dat het is. Zij werkt niet. Zorgt voor onze dochter en wordt beïnvloed door sociale media. Dan begint ze zich tegen me te verzetten. Ik word haar narcis, haar onderdrukker, haar tiran. Ik ben borderliner en doe aan gaslighting. Allemaal haar benamingen voor mij.

    Ik brand door, krijg paniekaanvallen en ga op zoek naar hulp. Eerst in een depressiegroep, daarna professionele hulp. Ik heb morbide gedachtes. Alles leg ik neer bij mijn psycholoog en ik kom erachter dat het niet allemaal aan mij ligt. Dat zij een aandeel heeft. Ze wil niet mee in therapie. Ik ben de narcist. Hoe meer therapie ik volg, hoe groter mijn inzichten. Ik krijg vluchtgedrag, want ze wil niet meewerken en onze relatie ontwikkelen. Ik ben haar narcist.

    Ik probeer staande te blijven en kom iemand tegen die me helpt. Ik word verliefd. Zo'n diepe emotionele en geestelijke band kende ik nog niet. Nu ben ik de boeman. Ik twijfel aan mezelf. Ik wilde als vrienden uit elkaar, maar ze maakt het onmogelijk. Ik ga kostbare tijd met mijn dochter kwijt raken. Ik kan haar niet beschermen. Ik wil haar haar moeder niet afnemen. Continu strijd in m'n hoofd. Strijd in mijn hart. Strijd met mijn vrouw. Ik ben haar narcis, maar zij is de enige die het ziet. Nu is ze mensen aan het afstoten en medestanders aan het verzamelen. Mensen die mij nog nooit gezien hebben. Ik ben haar narcist. 

    Mijn dochter is mijn achilleshiel. We hebben een fantastische band. Ik raak haar kwijt en ik kan niks doen dan de advocaat volgen. Netjes blijven. Laten zien dat je het beste voor hebt. Die narcist ben je toch al in haar ogen.

  • Terwijl ik dit schrijf denk ik aan de ene kant ach stel je niet zo aan, er gebeuren veel ergere dingen op de wereld. Maar aan de andere kant draag ik ook elke dag een pijn met me mee, door iets wat je emotionele mishandeling zou kunnen noemen maar waar eigenlijk altijd heel weinig over wordt gesproken..

    Mijn vriend heeft een alcoholprobleem, voorheen ook blowen daar is hij nu 2 maanden mee gestopt. Maar dit maakt hem heel onvoorspelbaar. Hij kan van het minste geringste helemaal uit zijn slof schieten. Hij zal geen geweld gebruiken maar zegt wel dagelijks hoe waardeloos, nutteloos ik ben. Dat ik geen sociaal leven heb, dat ik er niet uitzie, nergens goed voor ben alles is mijn schuld. Je kent het wel. De volgende dag heeft hij of spijt en doet hij alsof er niks aan de hand is of hii negeert me.alsof ik niet besta in mijn eigen huis.

    Eerst was het probleem alleen als hij teveel dronk, maar als hij nu probeert niet te drinken wordt hij ook immens sagerijnig wegens het afkicken en is de ellende net zo erg. De ene dag is alles mooi  en de andere dag is ineens alles kut en is hij diepongelukkig..wil hij uit elkaar en het huis verkopen, onze dieren weg doen. Niks is goed. Dit soort roept hij ook zo ff tussendoor in mijn pauze waarna ik vervolgens weer een meeting in moet (werken allebei thuis). Oftewel ik zie geen uitweg.. ik ben nu ook op een leeftijd dat ik ook echt moet gaan nadenken over kinderen en die wil ik niet in deze situatie brengen en leren dat het normaal is dat men zo behandeld wordt.

    Mijn partner heeft al vaker hulp gezocht maar na 1 of 2x is het teveel moeite en kapt hij er weer mee.. Inmiddels merk ik dat ik gewoon heel onzeker ben geworden, continu moe ben, slecht slaap..mijn werk gaat prima maar haal weinig plezier uit dingen.. en ik wil.mij gewoon niet meer zo voelen...

    Iemand hier die een soortgelijke situatie heeft?

     

  • Vorige week sprak ik mijn coach. Hij kent van mijn verhaal over datingfraude. Naar aanleiding van een gesprek met zijn moeder die zei dat datingfraude waarschijnlijk veel ingewikkelder lag dan de media het doet voorkomen vroeg hij, min of meer recht op de vrouw af, "als je die verhalen hoort wat denk je dan, wat doet het je?"
    Ik gaf aan dat ik de documentaire van de Tinder Swindler nog niet had gezien maar dat ik van de week wel al kookte van woede toen een DJ van Radio 2 zei ' ik vond dat ene meisje wel een beetje naïef'.

    Dit weekend heb ik de veel besproken documentaire gekeken. Zo een ander verhaal als het mijne maar ook zoveel overeenkomsten. Ik vond het heftig om te kijken en veel herinneringen uit mijn eigen verhaal kwamen weer boven.

    Deze man bestaat echt, deze man heeft zijn rijkdom laten zien, alle mensen om hem heen bestaan. Deze man liet merken dat hij om de andere persoon gaf. Of dat nu echt was of niet...
    Een totaal andere dimensie van datingfraude.

    Hoezo naïef? Hoezo dom? Hoezo oordelen... Ja het was misschien niet handig om een creditcard op jou naam te laten gebruiken of geld te lenen aan een goede vriend. Maar naïef.

    Nee mevrouw de DJ niet naïef, niet dom. Gewoon erin geluisd door een crimineel.

    Mijn lieve vriend, die samen met mij de documentaire keek, zag aan me dat het me raakte. Hij kent mijn verhaal en vindt mij enorm moedig dat ik mijn ervaring gebruik om anderen te steunen. En dat ik daarnaast zoveel mogelijk bekendheid wil geven aan datingfraude.
    En daar houd ik me aan vast. Aan mensen die mij steunen in mijn strijd en mij niet veroordelen voor wat mij is overkomen.

Groepen per incident

Publieke groepen (1)

Oordeel uit, aandacht aan

Lotgenoten 8 verhalen44 leden

Besloten groepen (1)

Oordeel uit, aandacht aan

Lotgenoten 8 verhalen44 leden

Mensen die een ingrijpende gebeurtenis meemaken krijgen vaak te maken met opmerkingen die overkomen als een beschuldiging. Bijvoorbeeld door instanties, maar ook door familie en vrienden. Dit wordt victim blaming genoemd. Zulke opmerkingen kunnen gevoelens van schuld en schaamte bij de ander versterken. Leer in deze video hoe victim blaming in een gesprek eruitziet, én hoe je het kunt voorkomen.

Bekijk de video
Victim Blaming

Wat zijn voorbeelden van victim blaming?

  • Waarom heb je niets gedaan om het te stoppen?
  • Ben jij ‘s nachts door dat park gefietst, in je eentje?
  • Wie springt er dan ook tussen twee vechtende mensen in?
  • Wie trapt er nou in zo’n nepmail?
  • Waarom heb je zomaar geld overgemaakt naar die persoon?
  • Wees maar blij dat het niet erger is
  • Je bent ook veel te lief, je moet meer van je afbijten
  • Je weet wel dat het doen van een valse aangifte strafbaar is?

Hoe kun je victim blaming voorkomen?

Misschien heb je ook weleens gedacht: zou de ander zelf een aandeel hebben in wat er is gebeurd? Toch is het goed om te beseffen dat een slachtoffer nooit verantwoordelijk is voor wat er is gebeurd. Alleen de dader is daarvoor verantwoordelijk. In plaats van kritische vragen te stellen, helpt het een slachtoffer veel meer om erkenning te krijgen. Dit doe je door:

  • actief te luisteren zonder een oordeel te vellen;
  • weg te blijven van de vraag waarom iemand iets wel of niet heeft gedaan;
  • ruimte te geven aan de gevoelens van de ander.