Verhalen van het type Vraag

Verhaal

Onbegrip in je omgeving na fraude

Als slachtoffer van (online) fraude kun je stuiten op onbegrip in je omgeving. Misschien zijn er mensen die vinden dat het je eigen schuld is, dat je beter op had moeten letten. Het gevoel niet serieus te worden genomen en een gebrek aan steun kunnen ervoor zorgen dat je ook gaat twijfelen aan jezelf. Had ik beter moeten weten? Waren er duidelijke signalen? Daders zoeken tot in detail uit hoe ze hun slachtoffers het beste kunnen benaderen. Als je geen signalen oppikt, ben je niet de enige. Tekst: Marije Meijer Dubbel slachtoffer Het kan zijn dat familie en vrienden vinden dat je voor een deel zelf verantwoordelijk bent. Misschien begrijpen ze niet dat je ingegaan bent op verzoeken van de fraudeur. Als mensen je het gevoel geven dat je zelf schuldig bent aan wat je is overkomen, heet dat victim blaming. Hierdoor kunnen gevoelens van schuld en schaamte verergeren. Misschien heb je de neiging je terug te trekken, uit angst voor oordelen. Terwijl je eigenlijk steun nodig hebt. En erkenning voor wat je is overkomen. Verlies Welke vorm van fraude je ook hebt meegemaakt, je ervaart een verlies. Misschien ben je veel geld kwijtgeraakt. Of een (liefdes)relatie waarvan je dacht dat die betekenisvol was. Misschien zelfs beide. Omgaan met dit verlies kan moeilijk zijn, vooral als je weinig steun van familie of vrienden ervaart. Contact met lotgenoten kan helpen. Er zijn veel mensen die begrijpen wat je doormaakt en dat kan je net dat stukje erkenning geven dat je nodig hebt. Ook als je aangifte wil doen kun je misschien wel wat steun gebruiken. Aangifte doen is vaak lastig Het kan heel goed dat je bij het doen van aangifte ook tegen onbegrip aanloopt. Fraude is vaak lastig te bewijzen omdat veel slachtoffers vrijwillig geld overmaken. De politie kan niet altijd iets voor je doen en daardoor kun je het gevoel krijgen dat je niet serieus wordt genomen. Dit betekent niet dat je beter geen aangifte kunt doen. Jouw melding kan bijdragen aan het opsporen van en het voorkomen van fraude. Stuit jij ook op onbegrip in je directe omgeving? Of heb je dit ervaren? Wij zijn benieuwd naar jouw ervaring hiermee. Deel het hieronder of mail ons op: community@slachtofferhulp.nl
Verhaal

Onbegrip in je omgeving na fraude

Als slachtoffer van (online) fraude kun je stuiten op onbegrip in je omgeving. Misschien zijn er mensen die vinden dat het je eigen schuld is, dat je beter op had moeten letten. Het gevoel niet serieus te worden genomen en een gebrek aan steun kunnen ervoor zorgen dat je ook gaat twijfelen aan jezelf. Had ik beter moeten weten? Waren er duidelijke signalen? Daders zoeken tot in detail uit hoe ze hun slachtoffers het beste kunnen benaderen. Als je geen signalen oppikt, ben je niet de enige. Tekst: Marije Meijer Dubbel slachtoffer Het kan zijn dat familie en vrienden vinden dat je voor een deel zelf verantwoordelijk bent. Misschien begrijpen ze niet dat je ingegaan bent op verzoeken van de fraudeur. Als mensen je het gevoel geven dat je zelf schuldig bent aan wat je is overkomen, heet dat victim blaming. Hierdoor kunnen gevoelens van schuld en schaamte verergeren. Misschien heb je de neiging je terug te trekken, uit angst voor oordelen. Terwijl je eigenlijk steun nodig hebt. En erkenning voor wat je is overkomen. Verlies Welke vorm van fraude je ook hebt meegemaakt, je ervaart een verlies. Misschien ben je veel geld kwijtgeraakt. Of een (liefdes)relatie waarvan je dacht dat die betekenisvol was. Misschien zelfs beide. Omgaan met dit verlies kan moeilijk zijn, vooral als je weinig steun van familie of vrienden ervaart. Contact met lotgenoten kan helpen. Er zijn veel mensen die begrijpen wat je doormaakt en dat kan je net dat stukje erkenning geven dat je nodig hebt. Ook als je aangifte wil doen kun je misschien wel wat steun gebruiken. Aangifte doen is vaak lastig Het kan heel goed dat je bij het doen van aangifte ook tegen onbegrip aanloopt. Fraude is vaak lastig te bewijzen omdat veel slachtoffers vrijwillig geld overmaken. De politie kan niet altijd iets voor je doen en daardoor kun je het gevoel krijgen dat je niet serieus wordt genomen. Dit betekent niet dat je beter geen aangifte kunt doen. Jouw melding kan bijdragen aan het opsporen van en het voorkomen van fraude. Stuit jij ook op onbegrip in je directe omgeving? Of heb je dit ervaren? Wij zijn benieuwd naar jouw ervaring hiermee. Deel het hieronder of mail ons op: community@slachtofferhulp.nl
Verhaal

Schoonmoeder wil het niet begrijpen

Ik ben al heel wat uren bezig geweest om data te verzamelen om mijn schoonmoeder te overtuigen dat de persoon waarmee ze contact heeft niet bestaat en waarschijnlijk een 'Yahoo boy' is. Ik ben bang dat ze geld naar hem over heeft gemaakt en/of nog gaat doen. Het begon met het verhaal dat een oud collega uit Amerika contact met haar heeft opgenomen via LinkedIn. Achteraf bleek dat dit dus gewoon een random berichtje is geweest van een goed uitziende oudere man. Een zogenaamde ondernemer met ook een website die investeert in vastgoed. Echter als ik die website uitpluis is alles geblokkeerd, waarbij je bij een valide organisatie contactgegevens etc kunt vinden en als ik met het nummer bel op de website (meerdere keren geprobeerd) wordt er niet opgenomen. Helaas krijg ik geen hits als ik zijn foto's in image search gooi op Google. Verder als ik zoek op zijn naam krijg ik geen hits waar ik iets mee kan. Ook het melden van een fake account op Facebook vind geen gehoor van de robot van Facebook en op de melding op LinkedIn helaas nog steeds niets vernomen. Ook contact gezocht met personen die wel valide leken en die gaven aan dat de persoon in kwestie fake is. Ik had er bij mijn schoonmoeder op aangedrongen dat ze diende te FaceTimen met hem. Dat werd natuurlijk een aantal keer met allerlei smoesje door hem vermeden. Echter gister was het dan zo ver, maar werd er een reclamefilmpje afgespeeld, waarbij je ook gewoon de reclametekst onderin het beeld zag, waarna de verbinding weer werd verbroken. De foto's die worden gebruikt lijken dus van een acteur te zijn die in een commercial speelt. Dat gaf haar alleen nog maar meer de bevestiging dat hij bestaat, terwijl elke kleuter die je dit had laten zien door zou hebben dat dit niet klopte. Mijn vrouw, schoonzusje, zwager en ik maken onze grote zorgen. Helemaal met het feit dat haar woning per 1 februari verkocht is waar ze een leuke overwaarde aan overhoudt. We zijn bang dat ze straks alles naar hem overmaakt... Wat te doen in deze?
Verhaal

Tweeledigheid bij (jonge) kinderen

Velen hier hebben een seksueel trauma uit hun kinderjaren. Dit zorgt voor veel extra complicaties maar ook veel meer onbegrip naar jezelf. Een kind kijkt naar een ouder/familielid/naaste maar ook naar een oudere buurman als iemand die het beter weet. Als die zegt dat iets op een bepaalde manier is, dan is dat zo! Maar als we dan ouder zijn en met ons volwassen brein zonder alle hormonale schommelingen terug kijken dan zien we iets heel anders. Ik was dom Ik had op moeten stappen Ik had duidelijker moet zijn Dat zijn de dingen die mensen vaak uitspreken Er zijn daarnaast nog een veelvoud aan gedachten die we desondanks vaak niet bespreken. De dader in mijn verhaal was mijn surrogaat vader. Hij was een vriend, een vertrouweling, iemand die me wel snapte. Stop zeggen tegen wat er gebeurde had vele effecten maar één met de nodige schaamte erin was "ik wilde al die positieve dingen niet kwijt" Het is dus heel tweeledig allemaal. Natuurlijk kun je verstandelijk ernaar kijken en zeggen "het hoorde allemaal bij de manipulatie" desondanks heeft de persoon een plekje in je leven weten te bemachtigen toen je daar vatbaar voor was. Als dit niet zo was dan hadden veel van de traumatische ervaringen er vaak ook niet kunnen komen. De reactie erop was dan anders geweest. Dit is natuurlijk niet bij allen op deze wijze, maar veelal zie je dat er een band wordt aangegaan waardoor zaken niet tot uiting komen. Deze botsing blijft lang erna nog bestaan en het voelt hierdoor als een soort verraad of die ander onrecht aandoen om bijvoorbeeld aangifte te doen. Zelfs erna wanneer de verstandelijke keuze gemaakt is kan het nog verkeerd voelen. Wat te doen in deze? Voor mij heeft het veel geholpen om te erkennen dat deze gevoelens er zijn. Hoe moeilijk ze verstandelijk ook voor me waren. Het voelde dan ook alsof mijn verleden 2 personen kende. De ene die lief voor me was en de ander waar ik van walgde. Als een dr. Jakyll en mr. Hyde (mocht je die kennen). Het was daarentegen 1 persoon. Ik als kind had een bepaalde behoefte en daarin werd voorzien. Daardoor was ik kwetsbaarder dan anders. Dit gaf natuurlijk die ander geen recht om te doen wat gedaan is! Desondanks heb ik wel ervaren hoe het is om ook andere dingen te ervaren. Ik hoefde daar niet meer of minder van te maken. Ik ben dan ook gaan kijken naar dat deel van me wat een behoefte had aan "iets" en ben daar zelf in gaan voorzien. Ofwel door mezelf sterker te maken op bepaalde vlakken of om bewust contacten te zoeken welke me hierin wat te bieden hadden. Openheid naar mijzelf dus maar ook naar die ander toe hierover. Zwijgen over mijn kwetsbaarheden zorgde voor een taboe en schaamte en deze was niet nodig. Mocht je lasten ervaren van deze gedachten. Twijfel niet of het iets is om je voor te schamen maar ga delen. Of dit nu hier is of bij een psycholoog of bij slachtofferhulp dat is aan jou, maar laat het je niet van binnen opvreten! Mocht je dergelijke gedachten hebben of gehad. Laat ons weten wat jou helpt of heeft geholpen. Om een voorbeeld te noemen uit mijn verhaal. Mijn oma (die al vroeg overleden was dus al voor het misbruik) nam de tijd en ruimte om mij en andere kleinkinderen bij haar op schoot te laten liggen en ons allen in de nek te kriebelen. De dader in mijn verhaal wist deze informatie van me te verkrijgen en ging dit ook doen. Dit voelde voor mij dus als een soort thuis komen. Een veilig gevoel. Het gevoel dat iemand er dus voor je is en alle aandacht even voor je heeft. Bewust ervan zijn wat dit je op levert en dat dit niet betekent dat je dan de ander iets verschuldigd bent is belangrijk. De wetenschap dat je die ander niet nodig hebt om dit over jezelf te kunnen zeggen ook. De gedachte "ik ben het waard! En die bevestiging heb ik niet van een ander nodig dan mijzelf" die kan zorgen dat je het los maakt van elkaar. Het is niet erg dat er dingen zijn geweest die jij mogelijk anders had kunnen of gevoelsmatig zelfs had moeten doen. Jij was een kind. Met een kinder brein welke over zulke complexe zaken als manipulatie en onrecht niet na kon denken. De ander persoon waarschijnlijk wel. Dus houdt de schuld van jezelf weg, want daar kun je jezelf aardig gek mee maken.  
Verhaal

Onbegrip in je omgeving na fraude

Als slachtoffer van (online) fraude kun je stuiten op onbegrip in je omgeving. Misschien zijn er mensen die vinden dat het je eigen schuld is, dat je beter op had moeten letten. Het gevoel niet serieus te worden genomen en een gebrek aan steun kunnen ervoor zorgen dat je ook gaat twijfelen aan jezelf. Had ik beter moeten weten? Waren er duidelijke signalen? Daders zoeken tot in detail uit hoe ze hun slachtoffers het beste kunnen benaderen. Als je geen signalen oppikt, ben je niet de enige. Tekst: Marije Meijer Dubbel slachtoffer Het kan zijn dat familie en vrienden vinden dat je voor een deel zelf verantwoordelijk bent. Misschien begrijpen ze niet dat je ingegaan bent op verzoeken van de fraudeur. Als mensen je het gevoel geven dat je zelf schuldig bent aan wat je is overkomen, heet dat victim blaming. Hierdoor kunnen gevoelens van schuld en schaamte verergeren. Misschien heb je de neiging je terug te trekken, uit angst voor oordelen. Terwijl je eigenlijk steun nodig hebt. En erkenning voor wat je is overkomen. Verlies Welke vorm van fraude je ook hebt meegemaakt, je ervaart een verlies. Misschien ben je veel geld kwijtgeraakt. Of een (liefdes)relatie waarvan je dacht dat die betekenisvol was. Misschien zelfs beide. Omgaan met dit verlies kan moeilijk zijn, vooral als je weinig steun van familie of vrienden ervaart. Contact met lotgenoten kan helpen. Er zijn veel mensen die begrijpen wat je doormaakt en dat kan je net dat stukje erkenning geven dat je nodig hebt. Ook als je aangifte wil doen kun je misschien wel wat steun gebruiken. Aangifte doen is vaak lastig Het kan heel goed dat je bij het doen van aangifte ook tegen onbegrip aanloopt. Fraude is vaak lastig te bewijzen omdat veel slachtoffers vrijwillig geld overmaken. De politie kan niet altijd iets voor je doen en daardoor kun je het gevoel krijgen dat je niet serieus wordt genomen. Dit betekent niet dat je beter geen aangifte kunt doen. Jouw melding kan bijdragen aan het opsporen van en het voorkomen van fraude. Stuit jij ook op onbegrip in je directe omgeving? Voel je vrij om te reageren. Je staat niet alleen.
Verhaal

Kinderen rouwen op hun eigen manier

Een rouwproces verloopt bij kinderen vaak anders dan bij volwassenen. Meer in fasen. Kinderen kunnen bijvoorbeeld vlak na een verlies doorgaan met hun dagelijkse bezigheden alsof er niets aan de hand is. Het lijkt dan alsof het ze minder raakt, maar dit hoeft niet zo te zijn. Het verdriet komt er op een ander moment en op een andere manier uit. Overgaan tot de orde van de dag is juist iets dat hen helpt bij de verwerking. Tekst Marije Meijer Structuur en veiligheid Structuur is voor kinderen een houvast. Vooral als er iets ingrijpends is gebeurd. In de nieuwe situatie is het ritme iets dat ze kennen, iets dat niet veranderd is. Ook veiligheid is belangrijk. In veel gevallen kun je daar als ouder voor zorgen, maar als je zelf ook slachtoffer bent geworden kan dat even lastig zijn. Misschien zijn er mensen in je directe omgeving die willen helpen. Ook andere volwassenen bij wie het kind zich prettig voelt kunnen de veiligheid bieden die kinderen nodig hebben. Hoe kom je erachter wat je kind voelt? Als ouder wil je graag weten wat er in je kind omgaat en natuurlijk wil je de pijn zoveel mogelijk verzachten. Maar hoe pak je dit aan? Veel kinderen hebben moeite hun gevoelens te uiten als ernaar gevraagd wordt. Ze kiezen vaak hun eigen momenten uit, het belangrijkste is dan ook dat je er gewoon bent. Een omweg kan ook helpen. Kleinere kinderen uiten hun gevoelens vaak door te tekenen, te knutselen en te spelen. Als je samen bezig bent ligt er minder druk op. Jongeren hebben vaak de neiging zich onafhankelijk op te stellen. Ook willen ze vaak juist anderen steunen in plaats van zelf om hulp te vragen. Voor hen is ruimte heel belangrijk. En contact met leeftijdsgenoten kan ook veel steun bieden. Wat vertel je wel en wat liever niet? Misschien vertel je liever niet alles over wat er gebeurd is aan je kind. Uit bescherming. Dit is een natuurlijke reactie. Toch kan het ook de verwerking in de weg staan. Openheid zorgt ervoor dat kinderen hun verdriet kunnen verwerken en hierdoor hebben ze minder kans op latere leeftijd angsten en depressieve gevoelens te ontwikkelen. Heb jij, of iemand in je omgeving, te maken gehad met een rouwproces van kinderen? Wat gaf volgens jou de meeste steun? En herken je de twijfel over hoe open je het beste kunt zijn tegen kinderen?
Verhaal

Kinderen rouwen op hun eigen manier

Een rouwproces verloopt bij kinderen vaak anders dan bij volwassenen. Meer in fasen. Kinderen kunnen bijvoorbeeld vlak na een verlies doorgaan met hun dagelijkse bezigheden alsof er niets aan de hand is. Het lijkt dan alsof het ze minder raakt, maar dit hoeft niet zo te zijn. Het verdriet komt er op een ander moment en op een andere manier uit. Overgaan tot de orde van de dag is juist iets dat hen helpt bij de verwerking. Tekst Marije Meijer Structuur en veiligheid Structuur is voor kinderen een houvast. Vooral als er iets ingrijpends is gebeurd. In de nieuwe situatie is het ritme iets dat ze kennen, iets dat niet veranderd is. Ook veiligheid is belangrijk. In veel gevallen kun je daar als ouder voor zorgen, maar als je zelf ook slachtoffer bent geworden kan dat even lastig zijn. Misschien zijn er mensen in je directe omgeving die willen helpen. Ook andere volwassenen bij wie het kind zich prettig voelt kunnen de veiligheid bieden die kinderen nodig hebben. Hoe kom je erachter wat je kind voelt? Als ouder wil je graag weten wat er in je kind omgaat en natuurlijk wil je de pijn zoveel mogelijk verzachten. Maar hoe pak je dit aan? Veel kinderen hebben moeite hun gevoelens te uiten als ernaar gevraagd wordt. Ze kiezen vaak hun eigen momenten uit, het belangrijkste is dan ook dat je er gewoon bent. Een omweg kan ook helpen. Kleinere kinderen uiten hun gevoelens vaak door te tekenen, te knutselen en te spelen. Als je samen bezig bent ligt er minder druk op. Jongeren hebben vaak de neiging zich onafhankelijk op te stellen. Ook willen ze vaak juist anderen steunen in plaats van zelf om hulp te vragen. Voor hen is ruimte heel belangrijk. En contact met leeftijdsgenoten kan ook veel steun bieden. Wat vertel je wel en wat liever niet? Misschien vertel je liever niet alles over wat er gebeurd is aan je kind. Uit bescherming. Dit is een natuurlijke reactie. Toch kan het ook de verwerking in de weg staan. Openheid zorgt ervoor dat kinderen hun verdriet kunnen verwerken en hierdoor hebben ze minder kans op latere leeftijd angsten en depressieve gevoelens te ontwikkelen. Heb jij, of iemand in je omgeving, te maken gehad met een rouwproces van kinderen? Wat gaf volgens jou de meeste steun? En herken je de twijfel over hoe open je het beste kunt zijn tegen kinderen?
Verhaal

Meedenken over verbeteren onderzoek naar PTSS

Slachtoffer van een ingrijpende gebeurtenis? Graag horen wij jouw advies om onderzoek naar PTSS te verbeteren. Groot onderzoeksproject Het Amsterdam UMC werkt samen met onder andere Slachtofferhulp Nederland aan een groot onderzoeksproject (2-ASAP) naar vroege herkenning van posttraumatische stress klachten na ingrijpende gebeurtenissen. Voorbeelden van ingrijpende gebeurtenissen zijn het meemaken van verkeersongelukken, bedreiging of geweld. Na het meemaken van zo’n ingrijpende gebeurtenis kunnen er posttraumatische stress klachten ontstaan. Hieronder vallen het herbeleven van de gebeurtenis in gedachten, beelden of dromen, maar ook slaap en concentratieproblemen, verhoogde spanning en waakzaamheid, angst of somberheid. Door deze klachten snel te herkennen, kan vroeg de juiste hulp aan de juiste mensen gegeven worden. Hiermee kunnen langdurige klachten worden voorkomen. In het 2-ASAP onderzoeksproject gaan wij een methode ontwikkelen om mensen met een hoog risico op posttraumatische stress klachten al vroeg na een ingrijpende gebeurtenis op te sporen en hulp te bieden. Advies gezocht van slachtoffers Om dit grote onderzoeksproject naar PTSS goed uit te voeren, willen wij advies van mensen die een verkeersongeluk, bedreiging of geweld hebben meegemaakt. Wij vragen u om mee te denken en advies te geven over de inhoud en opzet van het onderzoek. Dit houdt in dat u meerdere documenten leest die gaan over het onderzoek, en hier vragen over beantwoordt. De vragen kunt u thuis digitaal beantwoorden en naar ons e-mailen. Ook zullen we twee telefoongesprekken hebben: voor en nadat u uw advies heeft gegeven. Alles samen neemt dit ongeveer 3 uur in beslag. Na afloop ontvangt u een vergoeding. Wij zijn op zoek naar mensen: - van 16 jaar of ouder; - die zelf een verkeersongeluk, bedreiging of geweld hebben meegemaakt; - dat meer dan 6 maanden geleden heeft plaatsgevonden; - zowel met als zonder posttraumatische stress klachten na deze gebeurtenissen; - die in november beschikbaar zijn. Meer informatie Meer informatie over het grote onderzoeksproject (2-ASAP), kunt u terugvinden op onze website: www.2asap.nl. De huidige informatie kunt u vinden op www.2asap.nl/advies. Aanmelden Indien u interesse heeft om mee te doen, kunt u het aanmeldformulier invullen op onze website: www.2asap.nl/advies-aanmelden. Wij nemen dan telefonisch contact met u op voor een informatiegesprek. Wij zullen dan verder uitleggen wat de bedoeling is en wat meer persoonlijke informatie over u vragen. Het invullen van het aanmeldformulier is vrijblijvend, u kunt na het eerste telefoongesprek bepalen of u inderdaad mee wilt doen.
Verhaal

Besloten groep?

Beste leden, Eerder heb ik, in deze post, de vraag gesteld of het wenselijk is om deze groep besloten te maken zodat niet iedereen meer de verhalen kan lezen. Een aantal van jullie bevestigden mij dit.  Een besloten groep is een groep waar je een aanvraag voor moet doen om lid te kunnen worden. De verhalen die er in staan zijn alleen inzichtelijk voor de leden van de groep en niet door Google traceerbaar. De aanvraag voor de groep komt bij mij binnen en na een geldig antwoord zal iemand toegelaten worden tot de groep. Het voordeel van een besloten groep is de extra veiligheid, maar het nadeel is dat de groep minder hard groeit waardoor er minder lotgenoten in zitten om mee in contact te komen. Is er iemand die er bezwaar tegen als we de groep besloten maken? Dan hoor ik het graag in een reactie hieronder.
Verhaal

Praten over stalking

De invloed van stalking op je leven kan groot zijn. Ook als er geen fysiek geweld aan te pas komt voelt het vaak alsof dat wel zo is: misschien heb je de neiging weg te duiken of je kleiner te maken. Ervaar je een gevoel van dreiging. Wat zou de volgende zet zijn? Als je in deze onzekerheid leeft, ervaart je lichaam voortdurend stress en kun je daardoor ook nog allerlei fysieke klachten ontwikkelen. Hoe ga je met die stressklachten om? Tekst Marije Meijer In contact komen met lotgenoten Misschien wil je het liefste zo onzichtbaar mogelijk door het leven gaan. Nergens over praten en vooral niet opvallen. Dat kan het veiligst voelen en is ook heel begrijpelijk. Maar er is ook een andere manier. Misschien helpt het je om hier in de community met lotgenoten te praten. Met mensen die herkennen waar je doorheen gaat. Een publieke of een besloten groep? Dat kan in een publieke groep of in een besloten groep. In een publieke groep kan iedereen meelezen. Als je ook iets wil delen, maak je een profiel aan waarvoor je een nickname gebruikt. In een besloten groep kunnen alleen groepsleden meelezen. Als je daar lid van wil worden, hebben we graag eerst een kort gesprekje met je. Dat is prettiger voor de veiligheid van alle groepsleden. Wat vind jij prettiger? We kunnen jouw anonimiteit op beide manieren garanderen en willen graag weten hoe jij erover denkt. Omdat het voor ons belangrijk is dat jij een plek hebt waar je je verhaal kwijt kunt en waar je hulp kunt krijgen. Vind je het juist prettig als iedereen kan bijdragen of zou je liever een besloten groep zien over dit onderwerp? Heb jij suggesties? Laat het ons weten. Dan kunnen wij de veilige omgeving creëren die je nodig hebt om ervaringen uit te wisselen en samen sterker te worden.